Banki robią się tanie

Wyniki kwartalne spółek z WIG20 trudno określić inaczej niż jako bardzo dobre. W przeszłości rzadko zdarzało się, by zysk netto blue chips rósł szybciej niż w II kw., kiedy powiększył się o jedną czwartą względem II kw. 2006 r. Paradoksalnie, na okres publikacji tych świetnych rezultatów

przypadła średnioterminowa fala spadkowa WIG20.

To pokazuje, w jak dużym stopniu poprawę wyników finansowych rynek zdyskontował

już znacznie wcześniej - wówczas, gdy WIG20 zbliżał się do poziomu 4000 pkt. Obecnie

wygrywają raczej obawy, że takiej dynamiki zysków nie uda się

utrzymać.

Nie sposób przesądzić, na ile owe obawy są uzasadnione, ale warto zwrócić uwagę, że nawet brak jakiegokolwiek wzrostu zysku w przypadku niektórych spółek w kolejnych kwartałach

niekoniecznie uzasadniałby dalszą przecenę ich akcji.

Szczególnie stwierdzenie to dotyczy części banków. Nic nie wskazuje na to, by sektor ten nie zwiększył zysków w drugim półroczu, a zwłaszcza w III kwartale, na półmetku którego już jesteśmy. Nawet gdyby w czarnym scenariuszu banki nie zdołały zarobić więcej niż do tej pory, to ich wyceny już i tak spadły do atrakcyjnego lub przynajmniej neutralnego poziomu - nie względem oczekiwanych zysków, ale tych dotychczasowych. To skłania do zastanowienia się nad stopniową akumulacją ich akcji. Do podobnych wniosków prowadzi również analiza techniczna. W przypadku wielu banków tygodniowy oscylator stochastyczny spadł do strefy wyprzedania, a to nie zdarza się często. Przykładowo, w przypadku BZ WBK

w ostatnich dwóch latach doszło do tego jedynie trzy razy.

Z kolei w przypadku PKO BP tygodniowy Stochastic spadł do strefy wyprzedania dopiero czwarty raz w całej jego historii. W obu bankach tego typu sygnał zawsze zapowiadał najpierw stabilizację notowań, a co najwyżej po paru tygodniach - początek zwyżki. Ta sama analiza techniczna przypomina jednak, że zamiast prób łapania dołków lepiej poczekać na owe odbicie kursów i dopiero wtedy włączyć się do gry.

PARKIET