Nowy rząd w Paryżu i jego stare problemy

Od 9 stycznia Francja ma nowego premiera. 34-letni Gabriel Attal jest najmłodszym w historii szefem jej rządu. Przez poprzednie niecałe pół roku sprawdzał się jako minister edukacji, a wcześniej był m.in. rzecznikiem rządu w czasach pandemii. Attal zastąpił premier Elisabeth Borne (pierwszą kobietę na stanowisku premiera Francji), która straciła sporo popularności, naginając prawo do przepchnięcia zmian w emeryturach. Awans dla Attala jest już postrzegany jako krok ku wypromowaniu go jako kandydata na prezydenta w wyborach zaplanowanych na 2027 r. Wcześniej, bo w czerwcu obecnego roku, odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego. Sondaże wskazują, że może je wygrać prawicowe i eurosceptyczne Zgromadzenie Narodowe kierowane przez Marine Le Pen (średnia sondażowa wyliczona przez Politico daje mu 28 proc. poparcia, podczas gdy radykalnie lewicowa koalicja NUPES ma 24 proc., a prezydencka partia Odrodzenie 19 proc.). Prezydent Emmanuel Macron już się wyraźnie zużył politycznie. Aprobuje jego działania jedynie około 30 proc. Francuzów. W Pałacu Elizejskim widocznie więc uznano, że pora na przedwyborczy „rebranding”. Czy ta wizerunkowa zmiana ma jednak też przyczyny gospodarcze?