Można nawet zaryzykować tezę, że inwestorzy przemyśliwują to, co wydarzyło się na rynkach podczas tych ostatnich trzech miesięcy.
Wyjątkiem w ostatnich dniach była ropa, której kurs dość gwałtownie spadał. Przecena zbiegła się w czasie z działaniami Arabii Saudyjskiej, która zaproponowała zwiększenie podaży tego surowca.
Co dalej? Banki centralne zrobiły co mogły w ostatnich miesiącach, aby przywrócić optymizm na rynkach. I udało się. Ceny akcji i surowców odbiły się, rentowność obligacji skarbowych państw peryferyjnych strefy euro opadła. Jednocześnie ostrożność nakazuje postawienie pytania – czym jeszcze pozytywnym inwestorzy mogą zostać zaskoczeni w najbliższym czasie? Chyba tym razem nie ma się co oglądać na banki centralne, ponieważ trudno oczekiwać kolejnych fajerwerków w sytuacji, gdy na rynki powrócił spokój. To może czas na jakieś konkretne działania polityczne? Niestety, na tym froncie w Europie chyba się nie doczekamy istotnych zmian, a weekendowy spór Merkel-Holland tylko potwierdza takie obawy. W USA wchodzimy w gorący okres przedwyborczy. Prezydent Obama jest wprawdzie faworytem, ale republikanie jeszcze nie powiedzieli ostatniego słowa.
Tak naprawdę to rynki czekają najbardziej na pierwsze sygnały z globalnej gospodarki, które wskazywałyby, że spowolnienie wyczerpuje swój potencjał i że zbliżamy się do cyklicznego przełomu. Dane dotyczące kondycji amerykańskiej gospodarki cały czas są przyzwoite, ale przydałyby się również bardziej optymistyczne odczyty z innych regionów. Jeśliby się tak stało, inwestorzy zaczęliby dyskontować ożywienie. Jeśli nie, z napompowanego w ostatnich trzech miesiącach balonu zacznie schodzić powietrze.
W przypadku polskiej gospodarki cykliczny dołek powinien wypaść gdzieś w okolicach I kwartału 2013 r. W pozytywnym scenariuszu bliżej początku roku, w negatywnym – może przesunąłby się na II kwartał. Zwykle okres cyklicznego dołka był bardzo dobrym czasem do kupna akcji.
