Jesteśmy u progu masowego wymierania, a wy jesteście zdolni jedynie do gadania o pieniądzach i opowiadania bajek o wiecznym wzroście gospodarczym. Jak śmiecie! – beształa uczestników wrześniowego szczytu klimatycznego ONZ w Nowym Jorku Greta Thunberg. Rolę tego i innych poruszających wystąpień nastoletniej aktywistki w nagłaśnianiu problemu antropogenicznych zmian klimatu trudno przecenić, ale równie trudno oczekiwać, że będzie miała przemyślany i realistyczny plan, jak je zatrzymać. Jej sugestie, że wymaga to zatrzymania wzrostu gospodarczego, można puszczać mimo uszu, tłumacząc je idealizmem i charakterystyczną dla młodych tendencją do upraszczania rzeczywistości. Ale za sprawą młodej Szwedki ten neomaltuzjański pogląd zyskał szeroki rozgłos. I okazało się, że ma spore grono zwolenników, którzy traktują go poważnie, podpierając się autorytetem nauki.