Dwie ostatnie sesje rozpaliły do czerwoności emocje inwestorów i rozbudziły nadzieje na trwalszą poprawę koniunktury na rynku. Właśnie stwierdzenie tego, na ile emocje inwestorów zachęconych nagłą zmianą nastrojów na rynku przyczyniły się do tak silnych zwyżek, jest kluczem do znalezienia odpowiedzi na pytanie o szanse ich kontynuacji. Wydaje się, że emocje były podłożem decyzyjnym tylko w końcowym fragmencie środowych notowań. Reszta wynikała z czystej kalkulacji, opartej na następujących elementach.
Po pierwsze ostatnie sesje na światowych giełdach przekonały, że wcześniejsze wzrosty mają szanse być nie tylko typowym odreagowaniem silnej przeceny, ale zaczynem trwalszej poprawy koniunktury, opartej na nadziejach, że podjęte działania, mające na celu ożywienie światowej gospodarki, przyniosą rezultaty. Powinno to doprowadzić do przełamania przez amerykańskie indeksy kwietniowych minimów.
Po drugie okazuje się, że PSL nie jest taki straszny, jak go malują, i w obecnym układzie politycznym znaczenie mają głównie jego głosy, a nie przekonania. Wskazanie kwoty wydatków budżetowych zostało dobrze odebrane przez L. Balcerowicza, co zdaje się przesądzać kwestię dalszych obniżek stóp. Zresztą już przy ostatnim poluzowaniu polityki monetarnej widać było skłonność Rady do udzielania nieco na wyrost kredytu w postaci niższych stóp. Dodatkowo restrykcyjny budżet da szansę wyjścia wszystkim z twarzą ze sporu o nową policy mix. Rada dopnie swego, bo dostanie rozsądny budżet, partie obwieszczą, że ich działania wymogły na RPP zmianę postępowania.
Po trzecie coraz bardziej utrwala się w umysłach inwestorów przekonanie, iż obecny kwartał przyniesie poprawę koniunktury gospodarczej w naszym kraju. Tym razem powiedział o tym nowy wiceprezes NBP A. Bratkowski, który przewiduje wzrost PKB w granicach 2-4%.
Nie ma wątpliwości, że podłożem obecnych wzrostów na rynkach są nadzieje na lepsze jutro, ale to od napływających realnych danych zależeć będzie, jak długo one potrwają.
