BM BPH PBK: Komentarz tygodniowy WIG20

Komentarz Popyt nie dał za wygraną i w ostatnim tygodniu podciągnął indeks nieco wyżej. To przede wszystkim zasługa mocniejszego odbicia na początku, gdyż już następnego dnia w pobliżu ważnego oporu zapanowało niezdecydowanie i kolejne sesje upływały pod znakiem lekkiego suwania się rynku. Nie była to jednak mocna wyprzedaż, a dolne cienie świec świadczą, że byki nie zamierzają się łatwo poddać.

Takie zachowanie zwiększa szanse, że w najbliższym czasie nie tylko nie dojdzie do pogłębienia minimum spadków na 1409 pkt., ale nawet do zdecydowanego ataku na to ważne ograniczenie.

Pomóc w tym może najbliższe wsparcie, jakie tworzy linia łącząca dna z 21 i 26 listopada br. biegnąca aktualnie na wysokości 1474 pkt. Dopiero jej sforsowanie zwiększy groźbę realizacji negatywnego scenariusza.

Warto bowiem zauważyć, że jest to jednocześnie dolna granica niewielkiego kanału wzrostowego, którego zakres niesie w przypadku wybicia dołem potencjał dla spadków przynajmniej w pobliże dołka z 20 listopada.

Wskaźniki techniczne dają szanse na poprawę. Większość najszybszych oscylatorów jest w strefach neutralnych, a Stochastic wygenerował nawet sygnał sprzedaży. Z drugiej natomiast strony poprawił się obraz takich indykatorów jak dzienne MACD i ROC. Po poniedziałkowym wzroście wyszyły one bowiem ponad linie sygnału, gdzie utrzymują się do chwili obecnej. Na MACD tempo zwyżki wprawdzie lekko osłabło, ale ROC nie zareagował na osłabienie w ostatnich dniach i po odbiciu od linii równowagi pnie się coraz wyżej. Coraz lepiej prezentuje się też ostatni z tych wskaźników w układzie tygodniowym. W dalszym ciągu pozostaje on wprawdzie w obszarze ujemnym, ale wyraźnie zmienił kierunek na wzrostowy i w najbliższym okresie należy spodziewać się testu poziomu sygnału.

Pomimo ostatniego osłabienia powyższe przesłanki dają więc powody do umiarkowanego optymizmu jeśli chodzi o najbliższy okres. Teoretycznie bliskość dolnej granicy kanału wzrostowego pozwala nawet oczekiwać odbicia w okolice górnej linii, ale na obecnym etapie taki wariant wydaje się jeszcze przedwczesny. Aktualnie biegnie ona bowiem na wysokości ok. 1558 pkt. i po drodze indeks musi jeszcze uporać się z kilkoma istotnymi oporami. Należą do nich chociażby 50% zniesienia spadków z początku listopada na poziomie 1513 pkt., które pomimo naruszenia pozostało skuteczne w cenach zamknięcia, czy też 61.8% zniesienia tej fali na 1538 pkt. Ostatnia z tych barier położona jest w obrębie innego silnego oporu, który tworzy luka bessy z 17 listopada w przedziale 1536-1557 pkt. W tej sytuacji mamy więc układ, w którym obecnie od dołu wzmacnia znaczenie luki ostatnie ze zniesień zniżki, a od góry linia kanału. O ile w optymistycznym scenariuszu można założyć test tego obszaru, to odnośnie wyniku nadal wskazana wydaje się spora ostrożność. Jest bowiem mało prawdopodobne by podaż poddała się bez walki i niewykluczone, że właśnie w tym rejonie może dojść do większego osłabienia.

Ostatni tydzień, pomimo że w większości upływający pod znakiem korekty mocnego wzrostu z otwarcia, zmniejszył więc groźbę głębszego osłabienia w najbliższym czasie. Większość odbicia została wprawdzie zniesiona, ale bliskość kolejnego z ważniejszych wsparć na linii wyznaczającej ostatnie zwyżki powinna skłonić popyt do większej aktywności na kolejnych sesjach. Za możliwością poprawy przemawia również sytuacja na wskaźnikach, a zwłaszcza na ROC i MACD, które dały sygnały kupna. Biorąc pod uwagę, że powyższe wsparcie jest jednocześnie dolną granicą kanału wzrostowego w optymistycznym wariancie można oczekiwać wzrostów w okolice górnej linii biegnącej obecnie na 1558 pkt., ale bardziej prawdopodobne wydaje się, że już w pobliżu okna hossy w strefie 1436-1557 pkt. podaż podejmie próbę zahamowania zwyżki i może się ona skończyć nieco wyraźniejszym spadkiem w tym rejonie.