FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień na rynku walutowym przebiegał stosunkowo spokojnie. Dopiero piątek przyniósł dynamiczny spadek wartości dolara względem euro, co znalazło również swoje przełożenie na krótkoterminowych wahaniach na złotym, który zyskał do dolara, ale stracił do euro. Piątkowe osłabienie amerykańskiej waluty wiązać można z publikacją danych na temat bilansu płatniczego za I kwartał, gdzie deficyt wyniósł 195,1 mld USD, przy prognozach rzędu 187,9 mld USD.

Dane były jednak jedynie impulsem do spadku wartości dolara, bowiem na nieco większy ruch zanosiło się tu już od kilku dni, ze względu na przebywanie eurodolara w męczącej konsolidacji w zakresie 1.2020 - 1.2150. W nadchodzącym tygodniu niestety znów będzie wiało nudą, przynajmniej, jeśli chodzi o publikacje makroekonomiczne z rynku amerykańskiego. W poniedziałek zapoznamy się z indeksem wskaźników wyprzedzających (LEI). W środę podana zostanie cotygodniowa zmiana zapasów paliw, natomiast w czwartek również cotygodniowa publikacja ilości nowych wniosków o zasiłki dla bezrobotnych, a ponadto zapoznamy się z informacjami dotyczącymi rynku nieruchomości, a będzie to sprzedaż domów na rynku wtórnym. Ostatni dzień tygodnia to już dane o sprzedaży domów na rynku pierwotnym oraz zamówienia na dobra trwałego użytku. Jak więc widać, danych nie ma zbyt wiele oraz nie są one zbyt dużego kalibru, zatem z ich strony większego wpływu na rynek w tym tygodniu bym nie oczekiwał. Inwestorzy skupić się będą musieli zatem nieco bardziej na analizie technicznej, tym bardziej, że piątkowe osłabienie dolara nieco zmieniło tutaj perspektywy tej waluty w najbliższym okresie i wiele wskazuje na to, że dynamiczny trend wzrostu jej wartości mamy chwilowo za sobą.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Miniony tydzień na rynku eurodolara w zasadzie można by zaliczyć do nudnych. Ceny przez większość czasu oscylowały w konsolidacji w zakresie 1.2020 - 1.2150. Dopiero piątek przyniósł zdecydowane wybicie górą i tydzień zakończyliśmy nieco pod poziomem 1.23. Tym samym można założyć, że trend umocnienia dolara został chwilowo zażegnany i obecnie spodziewać należałoby się konsolidacji na nieco wyższym poziomie i zbierania sił pod kontynuację wzrostowego odreagowania niedawnego trendu spadkowego (umocnienia dolara). Za wzrostowym odreagowaniem przemawiają również dzienne wskaźniki, gdzie pojawiły się sygnały kupna (również na tych wolniejszych, jak MACD). Mają one teraz spory potencjał wzrostowy. Warto jednak obserwować zachowanie rynku w najbliższych dniach. Oporem jest teraz cena 1.2350, czyli czerwcowy wierzchołek. Jeśli w tych okolicach dolar zacząłby się ponownie umacniać, realna stałaby się możliwość tworzenia prawego ramienia formacji odwróconej RGR. Wówczas spadek dotrzeć powinien ponownie w okolice 1.2150, które stanowią teraz wsparcie. Dopiero przekroczenie minimów całego trendu spadkowego na 1.2020 dałoby podstawę do oczekiwania kontynuacji trendu, a na wariant jego korekty przyszłoby nam jeszcze nieco poczekać.

USD/JPY

Podobnie w minionym tygodniu zachował się rynek dolarjena. Tutaj również przez większość czasu byliśmy świadkami konsolidacji w niewielkim zakresie. Sygnały osłabienia dolara zaczęły się już jednak pojawiać w czwartek, kiedy to ceny znalazły się pod poziomem wsparcia przy 109.06. Jest to obecnie najbliższy opór. Dolarowi przestaje obecnie sprzyjać nie tylko krótko, ale również średnioterminowa sytuacja. Na dziennych wskaźnikach pojawiły się już negatywne dywergencje, a zatrzymanie wzrostu w okolicach 109.70 pozwoliło na wyznaczenie górnych ograniczeń dwóch kanałów wzrostowych (jeden przyspieszony). Sugerowałoby to zatem skierowanie się teraz w stronę ograniczenia dolnego, czyli przynajmniej do okolic 107.30. Wsparciem w krótkim terminie jest poziom 108.50, w którego okolicach zakończyliśmy piątkowe notowania. Jest to 38,2% zniesienie fali umocnienia dolara, jaka została zapoczątkowana 2 tygodnie temu. Nieco niżej popytu spodziewałbym się również na ostatnim, 61,8% zniesieniu, które mniej więcej pokrywa się z wewnętrzną linią wsparcia na 107.70/77. EUR/JPY

Ciekawie zakończył się również tydzień na eurojenie. Krótkoterminowo spadek wartości japońskiej waluty zatrzymał się na poziomie oporu przy 133.50, gdzie krzyżują się około 2-miesięczna linia trendu spadkowego, jak również potencjalne, górne ograniczenie wzrostowego kanału, a także 50% zniesienie niedawnej fali spadkowej, licząc od górnego ograniczenia majowej konsolidacji. Przebicie tego oporu winno przełożyć się na wyznaczenie kolejnej, wzrostowej fali do okolic następnego oporu, czyli 134.21. Jego przekroczenie sugerowałoby już zniesienie całej, spadkowej fali, czyli wzrost kursu eurojena do poziomu 136.21. Przypomnę, że w średnim terminie rynek porusza się tu w zakresie spadkowego kanału i czerwcowe minima wypadły dokładnie na jego dolnym ograniczeniu. Jeśli wskazane, krótkoterminowe opory zostałyby przekroczone, to liczyć należałoby się również ze skierowaniem rynku do poziom ograniczenia górnego formacji, które aktualnie zlokalizowane jest przy cenie 139.00. Wskaźniki oparte o dane dzienne wygenerowały sygnały kupna, jednakże należy tu podkreślić, że odbyło się to bez pozytywnych dywergencji, co nieznacznie osłabia wymowę tych sygnałów.

GBP/USD

Funt wobec dolara w minionym tygodniu wyglądała nieco inaczej, niż na rynku eurodolara. Tutaj w zasadzie od poniedziałku widoczna była już wyraźna presja na wzrost wartości brytyjskiej waluty. Dołek ustanowiony został przy cenie 1.80, natomiast tydzień kończymy wzrostem do poziomu 1.83. Oporem w krótkim terminie jest poziom 1.8330, gdzie zlokalizowane jest potencjalne, górne ograniczenie spadkowego kanału. Jeśli popytowi nie udałoby się przekroczyć tego poziomu, to należałoby się liczyć z ponownym umocnieniem amerykańskiej waluty i dalszego wypełniania formacji spadkowego kanału, co tym samym przekładałoby się na spadek na nowe minima, do dolnego ograniczenia formacji, które aktualnie zlokalizowane jest przy cenie 1.7950. Oczywiście jest to jedynie hipoteza, natomiast jej zanegowaniem będzie wzrost wartości funta ponad poziom 1.8330. Wówczas otwarta zostałaby droga do kolejnego oporu, czyli 1.84, gdzie znajduje się czerwcowe maksimum. Jego przekroczenie zapoczątkowałoby nieco głębszą korektę trendu spadkowego, z jakim mieliśmy do czynienia w ostatnich tygodniach.

USD/CHF

Podobna sytuacja, jak na eurodolarze, miała miejsce w minionym tygodniu na dolarze względem franka szwajcarskiego. Do piątku byliśmy świadkami nieznacznych wahań w zakresie 1.2670 - 1.2785. Dopiero ostatni dzień tygodnia przeniósł wybicie się z tego zakresu dołem, co w konsekwencji przełożyło się na falę umocnienia szwajcarskiej waluty. Tydzień zakończony został już pod poziomem wsparcia przy 1.2595. Tym samym kurs wybił się z miesięcznego, wzrostowego kanału dołem i rynek kieruje się obecnie do okolic linii trendu wzrostowego przy 1.2410, gdzie znajduje się także czerwcowy dołek, który również winien działać popytowo. Krótkoterminowo posiadacze krótkich pozycji w dolarze zdają się mieć zatem przewagę.

Rynek krajowy

USD/PLN

Tydzień na dolarze względem złotego zakończony został umocnieniem krajowej waluty. Nie udało się zatem poprawić poniedziałkowego wierzchołka, który został wyznaczony przy cenie 3.3650. Warto jednak przyjrzeć się bliżej sytuacji tej pary w średnim terminie. Jeśli tendencja umacniania dolara na rynku międzynarodowym zostałaby podtrzymana, to w przypadku krajowej waluty liczyć należałoby się z wybiciem kursu pod poziom dolnego ograniczenia wzrostowego kanału, w którym ceny poruszają się od okolic przełomu marca i kwietnia. Dolne ograniczenie formacji znajduje się obecnie przy 3.31, natomiast nieco niżej wsparciem będzie także cena 3.2770, czyli czerwcowy dołek. Jeśli kurs wybiłby się ze wspomnianej formacji, spodziewać należałoby się umocnienia złotego do poziomu 3.1115, czyli podstawy formacji kanału (dołek z 1 kwietnia). Za takim wariantem przemawia również szereg negatywnych dywergencji na średnioterminowych (dziennych) wskaźnikach, które powstały podczas oscylacji cen w ramach wspomnianego kanału.

EUR/PLN

Umocnienie złotego, widoczne względem dolara, nie przełożyło się w tym tygodniu na relację euro względem krajowej waluty. Tutaj sytuacja była bowiem odwrotna, czyli nasza waluta sukcesywnie taniała na rzecz waluty europejskiej. Wygląda zatem na to, że złoty będzie teraz odzwierciedlał ruchy eurodolara, czyli taniejący dolar do euro przekładał się będzie na spadek wartości dolara do złotego, ale również spadek wartości złotego do euro. Krótkoterminowa sytuacja techniczna na tej parze nadal sprzyja posiadaczom krajowej waluty. Ceny nie zdołały jeszcze dotrzeć do najbliższych oporów, które wyznaczone są na poziomie 4.09 (1,5-miesięczna linia trendu spadkowego) oraz nieco wyżej również okolice 4.1050 - 4.11, czyli majowe minima. Można założyć, że dopiero trwałe sforsowanie tych poziomów byłoby sygnałem zakończenia aktualnego, krótkoterminowego trendu aprecjacji złotego. Warto również zwrócić uwagę na sytuację w średnim terminie. Minima utworzone w czerwcu pozwoliły na wyznaczenie dolnego ograniczenia kanału wzrostowego, który zapoczątkowany jest tu wierzchołkiem z początku stycznia. Górne ograniczenie formacji znajduje się aktualnie przy 4.40. Obecnie zatem posiadacze euro mają szansę na poprawienie swojej sytuacji w krótkim terminie, ale warunkiem jest trwałe sforsowanie okolic 4.11.

PLN BASKET

Stosunkowo spokojnie przebiegał tydzień na koszyku eurodolara względem złotego. Ta stabilizacja była spowodowana właśnie wspomnianą wyżej zależnością, gdzie umocnieniu złotego do dolara towarzyszyło jednoczesne osłabienie względem euro. Przez niemal cały czas (za wyjątkiem poniedziałku) ceny oscylowały w zakresie ok. 3.68 - 3.71. Można założyć, że wybicie się z tego krótkoterminowego horyzontu zadecyduje o dalszym kierunku zmian cen. Wybicie górą przełożyłoby się na umocnienie koszyka do okolic górnego ograniczenia majowej konsolidacji przy 3.7850, natomiast wybicie dołem kazałoby się spodziewać ponownego testu czerwcowego dołka, który znajduje się na poziomie 3.6480. Jego przekroczenie przekładałoby się już na zapoczątkowanie nieco głębszej korekty całego trendu wzrostowego, zapoczątkowanego z marcowego dołka. Liczyć należałoby się wówczas ze spadkiem wartości koszyka do poziomu 3.55 - 3.56, gdzie znajduje się 161,8% wysokości majowej konsolidacji w zakresie 3.6446 - 3.7846.

GBP/PLN

Minione dni przełożyły się na osłabienie złotego względem brytyjskiej waluty. Poprzedni tydzień zakończyliśmy już niemal wybiciem z miesięcznego horyzontu dołem. Poniedziałek skorygował te oczekiwania i ceny ponownie powróciły w zakres konsolidacji, której ograniczenia zawierają się obecnie w zakresie 5.9780 - 6.17. Minimum zostało wyznaczone w okolicy 50% zniesienia fali wzrostowej, zapoczątkowanej od marcowego minimum, zatem można założyć, że nadal jest tu szansa na kontynuację trendu przeceny złotego. Warunkiem byłoby jednak przekroczenie wspomnianego poziomu 6.17 oraz nieco wyżej również wierzchołka ostatniego trendu, czyli poziomu 6.3516. Jeśli jednak zeszłotygodniowy dołek zostanie ponownie poprawiony (z konsekwentnym poprawianiem minimów mamy tu w zasadzie do czynienia od 6 maja), to możliwość umocnienia funta w krótkim terminie należałoby jeszcze nieco odłożyć. Pozostaje zatem jedynie czekać, aż rynek sam wyznaczy sobie dalszy kierunek zmian cen. Ostatnia konsolidacja przełożyła się również na "wygładzenie" średnioterminowych wskaźników, które w większości oscylują w okolicach swoich stref neutralnych, zatem nie ma z nich obecnie większego pożytku.

CHF/PLN

Ciekawie przedstawia się sytuacja na franku względem złotego. Obecnie pojawiły się tu nieco sprzeczne ze sobą sygnały. Za dalszym umocnieniem krajowej waluty przemawia niezrealizowany jeszcze zasięg (2.51) wynikający z formacji RGR, jak również krótkoterminowe oscylacje, które w minionym tygodniu utworzyły tu formację trójkąta (poprzedzonego wyraźną falą spadkową). Problemem w kontynuacji spadku jest jednak poziom, w którym rynek wyznaczył w poniedziałek swoje minimum na 2.61. Jest to bowiem 61,8% zniesienie całego trendu wzrostowego, zapoczątkowanego z marcowego dołka, zatem zatrzymanie się spadku w tych okolicach sugeruje, że popyt nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Krótkoterminowym sygnałem, co do dalszego kierunku zmian cen będzie wybicie się poza zakres wspomnianego, krótkoterminowego trójkąta, czyli poza obszar 2.6250 - 2.64. Piątkowe osłabienie dolara przełożyło się tu na osłabienie złotego względem franka, zatem jeśli zależność ta miałaby zostać utrzymana, to większe prawdopodobieństwo należałoby przypisać wariantowi wybicia się z formacji górą, czyli spadku wartości krajowej waluty. Kolejnych, krótkoterminowych oporów spodziewać należałoby się wówczas przy cenach 2.6450, 2.6650 oraz przy 2.68, gdzie zlokalizowana jest obecnie 1,5-miesięczna linia trendu spadkowego, pokrywająca się w tym miejscu również z 38,2% zniesieniem trendu umocnienia złotego, zapoczątkowanego 29 kwietnia. Poniedziałek winien tu zatem przynieść już krótkoterminowe rozstrzygnięcia, bowiem miejsca na dalsze oscylacje w zakresie wspomnianego trójkąta robi się już coraz mniej.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK