FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień na rynku walutowym był stosunkowo spokojny. Sytuacja techniczna na poszczególnych parach nie uległa głębszym zmianom. Nadal sygnał kupna dolara amerykańskiego na rynku międzynarodowym sprzed około dwóch tygodni jest podtrzymany i w dalszym ciągu widoczna jest presja popytowa na amerykańską walutę.

W ostatnich dniach w zasadzie jedyną, ważniejszą informacją było podniesienie przez FED stóp procentowych o 25 punktów bazowych do poziomu 3.75%. Decyzja w zasadzie była zgodna z oczekiwaniami. Oceniono, że huragan Katrina nie będzie miał zbyt dużego wpływu na gospodarkę amerykańską, a więc nie ma widocznej presji na chronienie jej rozwoju trzymaniem pieniądza na niskim poziomie. Odebrano to jako jasny sygnał, że ciąg podwyżek stóp będzie kontynuowany, a więc również pojawi się presja popytowa na wyżej oprocentowanego dolara, co w minionych dniach mu pomagało. O ile ostatnie dni nie obfitowały w zbyt dużo ciekawych danych makroekonomicznych, o tyle nadchodzący tydzień powinien być już pod tym względem nieco ciekawszy. W poniedziałek zapoznamy się ze sprzedażą domów na rynku wtórnym, natomiast we wtorek opublikowane zostaną te same dane, tylko dotyczące rynku pierwotnego. Oprócz tego otrzymamy również informacje dotyczące indeksu zaufania konsumentów podawanego przez Conference Board. W środę podane zostaną zamówienia na dobra trwałe oraz tradycyjnie cotygodniowe dane dotyczące zmian zapasów paliw. W czwartek zapoznamy się już z ostatecznymi danymi odnośnie dynamiki PKB w II kwartale, jak również poznamy deflator, ECI (indeks kosztów zatrudnienia) oraz PCE (wskaźnik wydatków konsumpcyjnych). W ostatnim dniu tygodnia zaplanowano jeszcze publikację danych o przychodach i wydatkach amerykanów oraz indeksy Michigan Sentiment oraz Chicago PMI. Jak więc widać, impulsów o charakterze fundamentalnym nie powinno brakować (wliczając w to ponownie nadciągający huragan nad terytorium Stanów Zjednoczonych), a zatem proponuję teraz przyjrzeć się technicznej sytuacji na poszczególnych parach.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Tydzień na rynku eurodolara zaczęliśmy spadkową luką w zakresie ok. 1.2160 - 1.22. W trakcie ostatnich dni byki próbowały doprowadzić do jej zamknięcia, jednakże ostatecznie na poziomie 1.2270 siła kupujących została wyczerpana i czwartkowe, późne godziny popołudniowe przyniosły już ponowną falę aprecjacji dolara. Obecnie istotnym wsparciem są w dalszym ciągu minima z tego tygodnia, czyli rejon 1.21 i można zakładać, że jego przekroczenie przełoży się na zakończenie aktualnej, kilkudniowej korekty / trendu horyzontalnego i będziemy świadkami kontynuacji wzrostu wartości dolara. Przypomnę bowiem, że w ubiegłym tygodniu rynek zdołał się wybić dołem z formacji 2,5-miesięcznego kanału wzrostowego, generując tym samym sygnał kupna amerykańskiej waluty. Cofnięcie w rejon 1.2270, które w minionych dniach obserwowaliśmy nosi znamiona jedynie ruchu powrotnego, a zatem potwierdza jedynie wagę sygnału. Obecnie w zasadzie ponowne wyjście nad 1.2270 mogłoby już nieco zweryfikować ten pogląd i liczyć należałoby się z atakiem na przebite, dolne ograniczenie kanału (obecnie 1.2320). Odnośnie wsparcia przy 1.21, czyli rejonu ostatnich minimów, to jego przekroczenie winno dać impuls podażowy, sprowadzający kurs w stronę 1.20. Wynika to chociażby ze znajdującego się tam, pierwszego poziomu docelowego 161,8% wysokości korekty z ostatnich dni.

USD/JPY

Posiadacze amerykańskiej waluty utrzymują przewagę również względem jena japońskiego. Poprzedni tydzień zakończyliśmy już nieznacznie nad poziomem górnego ograniczenia około 2-miesięcznego kanału spadkowego. Tym samym można założyć, że również na tej parze pojawił się analogiczny do wcześniejszego zachowania eurodolara, sygnał kupna amerykańskiej waluty. Minione dni przyniosły natomiast konsolidację, jednakże należy zauważyć, że odbywała się ona przez cały czas ponad przekroczonym oporem, a zatem nadal większym prawdopodobieństwem cechuje się wariant aprecjacji dolara. Oporem pozostaje zatem poziom wtorkowego wierzchołka, wyznaczonego przy cenie 112.00. Jego przekroczenie byłoby sygnałem zakończenia aktualnej konsolidacji i tym samym liczyć należałoby się z wyznaczeniem kolejnej, silnej fali wzrostowej. Warto również zauważyć, że okolice 112.00 wzmocnione są obecnością poziomu 61,8% zniesienia poprzedniego spadku, zapoczątkowanego w lipcu, a zatem wyraźne sforsowanie oporu winno się przełożyć na skierowanie cen w stronę 113.70, czyli poziomu, skąd poprzedni trend spadkowy został zapoczątkowany. Wsparcia w krótkim terminie doszukiwać należy się w okolicach 111.00, gdzie aktualnie zlokalizowane jest przekroczone wcześniej, górne ograniczenie kanału, jak również wierzchołek z połowy poprzedniego tygodnia. Wyraźne zejście pod to wsparcie będzie tożsame z zanegowaniem wybicia i wówczas liczyć należałoby się z wyraźnym nasileniem podaży.

EUR/JPY

Od dwóch tygodni na eurojenie nie widać konkretnego kierunku, bowiem rynek wpadł tutaj w męczący już trend horyzontalny. Jego zakres to okolice 134.50 - 136.25/50. Można założyć, że nieco bardziej wyraźne wybicie się poza ten zakres przełoży się na wyznaczenie kolejnej, silniejszej fali. Warto również pamiętać, że zwykle im dłuży i węższy horyzont, tym silniejsze z niego wybicie, zatem można się tu niebawem spodziewać nieco większego ruchu. Przekroczenie górnego ograniczenia wspomnianego zakresu winno zaowocować aprecjacją europejskiej waluty przynajmniej w kierunku 1,5-miesięcznej linii trendu spadkowego, która aktualnie zlokalizowana jest przy cenie 137.10. Jej przekroczenie sugerowałoby z kolei skierowanie się cen w stronę górnego ograniczenia średnioterminowego kanału spadkowego, które aktualnie znajduje się w rejonie 138.20. Jeśli formacja miałaby być w dalszym ciągu wypełniana, to docelowo spodziewać należałoby się spadku w stronę ograniczenia dolnego, czyli okolic 129.00. Wcześniej jednak do przełamania pozostaje wspomniane 134.50, jak również nieco niżej sierpniowy dołek przy 133.48, którego sforsowanie otwierałoby z kolei drogę do okolic czerwcowego minimum, czyli 130.58. Aktualnie zatem pozostaje jedynie czekać na wyznaczenie dalszego kierunku zmian cen poprzez wybicie się kursu z obecnej, 2-tygodniowej konsolidacji.

GBP/USD

Nieco bardziej klarowna sytuacja ma obecnie miejsce na parze funta względem amerykańskiej waluty. Tutaj również przewagę mają w dalszym ciągu posiadacze amerykańskiej waluty. Pod koniec ubiegłego tygodnia doszło do wybicia się kursu pod dolne ograniczenie około 2-miesięcznego kanału wzrostowego, natomiast korekta dolara z minionych dni zdołała jedynie dojść do okolic przełamanego wsparcia, jednakże nie starczyło kupującym sił na powrót w zakres formacji kanału i w efekcie czwartkowe popołudnie przyniosło bardzo silną aprecjację dolara, sprowadzającą ceny już pod minima z poprzednich dni, tym samym dając sygnał do zakończenia ruchu powrotnego. Najbliższym wsparciem, które zdołało chwilowo, nieznacznie wyhamować falę spadkową, jest poziom 50% zniesienia całego wzrostu, zapoczątkowanego w lipcu, które zlokalizowane jest przy cenie ok. 1.7885. Nieco niżej wsparcia doszukiwałbym się również w okolicach dołka z końca sierpnia, który znajduje się przy cenie 1.7817. Jego wyraźne przekroczenie winno sprowadzić kurs w stronę 1.74, gdzie znajduje się poziom docelowy, wynikający z wysokości 161,8% fali wzrostowej, zapoczątkowanej pod koniec sierpnia. Najbliższego oporu spodziewałbym się teraz w rejonie 1.7960, natomiast trwalsze wyjście wyżej winno się przełożyć na ponowne skierowanie cen w stronę przebitego wsparcia (ograniczenia kanału), które obecnie zlokalizowane jest przy 1.8150.

USD/CHF

O przewadze posiadaczy dolara można również w dalszym ciągu mówić, jeśli chodzi o parę amerykańskiej waluty względem szwajcarskiej. Tutaj również mieliśmy do czynienia przed tygodniem do pojawienia się sygnału kupna dolara poprzez wybicie się z 2-miesięcznej formacji spadkowego kanału. Posiadacze dolara zdołali sobie jednak wypracować dość mocną przewagę poprzez oddalenie cen od przełamanego oporu. Tym samym korekta, jaka się w minionych dniach pojawiła nie zdołała nawet w połowie dotrzeć do poziomu przełamanego oporu, który aktualnie zlokalizowany jest przy cenie ok. 1.2550. Wsparciem (nieco naruszonym) okazała się natomiast linia trendu wzrostowego, wyprowadzona po dołkach z początku sierpnia (obecnie znajduje się przy 1.2730). Czwartkowe popołudnie przyniosło już dość wyraźne odreagowanie cen z jej okolic. Kupujący zdołali już nieco naruszyć poziom maksimów z ostatnich dni, który wyznaczony został przy cenie 1.2823. Można zakładać, że dopiero jego trwałe sforsowanie będzie sygnałem zakończenia aktualnej korekty i tym samym stanowić to będzie kolejny impuls popytowy. Warto również zauważyć, że aktualne poziomy cenowe to również 61,8% zniesienie trendu spadkowego, zapoczątkowanego w lipcu, a zatem wyraźne wybicie się ponad maksima z tego tygodnia byłoby tożsame z wyjściem nad to ostatnie zniesienie, co tym samym otwierałoby drogę do aprecjacji dolara w stronę lipcowych maksimów, wyznaczonych przy 1.3080. Sygnałem problemów posiadaczy dolara w krótkim terminie byłoby zejście pod czwartkowe minimum, wyznaczone przy 1.2660. Póki co, nadal maja oni przewagę i większym prawdopodobieństwem cechuje się kontynuacja sygnałów kupna dolara sprzed dwóch tygodni.

Rynek krajowy

USD/PLN

W minionych dniach na dolarze względem złotego przeważał spokój. Oporem cały czas pozostawały okolice 3.2150 - 3.22. Dopiero piątkowe popołudnie przyniosło ich przekroczenie i rynek otworzył sobie drogę do okolic 1,5-miesięcznej linii trendu spadkowego, która zlokalizowana jest przy cenie 3.2450. Można założyć, że dopiero jej trwałe przekroczenie przełoży się na zmianę nastawienia krótkoterminowego na tej parze na prodolarowe, czyli tym samym będzie można mówić o utracie przewagi posiadaczy krajowej waluty. Warto również zauważyć, że przy cenie 3.24 zlokalizowane jest 38,2% zniesienie poprzedniego spadku, więc jeśli rejon 3.2400/50 zdołałby powstrzymać kupujących, to sugerowałoby to spadek w stronę 3.19, czyli krótkoterminowej, 3-tygodniowej linii trendu wzrostowego. Jej przekroczenie winno się przełożyć na dalszy spadek z kierunku 3.11, czyli ostatnich minimów. Jest zatem spora szansa, że najbliższe dni rozstrzygną sytuację na tej parze, choć obiektywnie należy zauważyć, że jeśli presja popytowa na amerykańską walutę nadal się utrzyma na rynku międzynarodowym, to nie powinno to również ominąć relacji dolara względem złotego.

EUR/PLN

Miniony tydzień na eurozłotym przyniósł krótkoterminowe rozstrzygnięcie na poziomie istotnego wsparcia przy 3.87, czyli marcowych minimach. Byliśmy tu świadkami chwilowej konsolidacji, która sugerowała przygotowanie do przebicia tego wsparcia, a co za tym idzie wygenerowania kolejnej, spadkowej fali. Wsparcie udało się jednak kupującym obronić i w efekcie oddalili oni nieznacznie ceny od jego poziomu. Obecnie w ramach krótkoterminowego oporu warto zwrócić uwagę na poziom 3.96, na którym zatrzymało się wzrostowe odreagowanie sprzed trzech tygodni. W tych okolicach znajduje się obecnie również 50% zniesienie poprzedniej fali spadkowej. Jego przekroczenie przekładałoby się na kontynuację umocnienia euro w stronę 4.00. Należy jednak pamiętać, że jeśli dolar na rynku międzynarodowym będzie się umacniał do euro, to niekoniecznie musi to oznaczać osłabienie się złotego również do euro (w ślad za relacją wobec dolara). Aby mówić o jakieś trwalszej tendencji, ceny musiałyby sforsować znajdującą się przy 4.04 kilkumiesięczną linię trendu spadkowego. Do jej okolic średnioterminowi posiadacze złoPLN BASKET

Od mniej więcej trzech tygodni nie zmienia się sytuacja koszyka względem krajowej waluty. Ceny w dalszym ciągu tkwią tu w zakresie konsolidacji 3.50 - 3.58 i można zakładać, że dopiero nieco bardziej wyraźne wybicie się poza ten rejon przełoży się na wyznaczenie jakiegoś konkretnego kierunku zmian cen. Piątkowe, dość wyraźne umocnienie dolara, przy jednoczesnej bierności eurozłotego, przełożyło się również na umocnienie koszyka, jednakże kurs ponownie napotkał na podaż w okolicach 3.5750 - 3.58 i widoczne jest już stąd małe odreagowanie. Warto zauważyć, że na koszyku w dalszym ciągu posiadacze krajowej waluty mają przewagę. Okolice 3.58 to również 38,2% zniesienie poprzedniej fali spadkowej, a zatem zakończenie korekty w takim miejscu świadczy o nadal utrzymującej się presji popytowej na krajową walutę. Wybicie ponad 3.58 przełożyć się powinno na wzrost w kierunku 3.62, czyli przekroczonego wcześniej, sierpniowego dołka. Jego podażowe znaczenie wzmocnione jest również zlokalizowanym tam, ostatnim zniesieniem 61,8% niedawnej fali aprecjacji złotego, jak również 2-miesięczną linią trendu spadkowego.

GBP/PLN

Żadnych, konkretnych rozstrzygnięć nie doczekaliśmy się również na parze funta względem złotego. Tu w zasadzie od początku tygodnia ceny oscylują w niewielkim zakresie 5.75 - 5.79. Warto jednak zauważyć, że ta konsolidacja wystąpiła dokładnie pod przyspieszoną linią trendu spadkowego. Wiele teraz zależy od wahań w najbliższych dniach. Warto bowiem zauważyć, że mamy tu do czynienia z zawężającym się poziomem ograniczeń zmienności. Od góry podażowo działa wspomniana, przyspieszona linia trendu, natomiast od dołu popytu spodziewać należy się również w okolicach dolnego ograniczenia około 5-miesięcznego kanału spadkowego, który zlokalizowany jest przy cenie 5.70. Jego sforsowanie przekładałoby się już na spadek cen w stronę marcowego minimum przy 5.5910, natomiast jeśli przeważyliby sprzedający krajową walutę, to sugerowałoby to przełamanie okolic 5.80 i skierowanie się tym samym cen w stronę górnego ograniczenia wspomnianego, średnioterminowego kanału spadkowego, które aktualnie zlokalizowane jest przy cenie 5.90. Można przyjąć, że dopiero wybicie cen poza ten opór przełoży się na zmianę układu sił na tej parze i średnioterminowi posiadacze złotego stracą swoją przewagę.

CHF/PLN

Bez konkretnych rozstrzygnięć minęły ostatnie dni również na parze franka szwajcarskiego względem krajowej waluty. Tutaj, analogicznie jak na eurozłotym, również odbyła się dość ciekawa walka w rejonie marcowego dołka (2.4925), który również z niemal chirurgiczną precyzją został wybroniony. Popytowe znaczenie tych okolic jest tu jednak wzmocnione jeszcze obecnością dolnego ograniczenia mniej więcej analogicznego kanału spadkowego, jaki można również dostrzec na parze funta względem złotego. Póki co, poziom 2.4925 pozostaje nadal silnym wsparciem, natomiast jego aktualna obrona spowodowała jeszcze zwiększenie jego wiarygodności. Jeśli zostanie on przełamany, to spodziewać należy się wyznaczenia dynamicznej fali spadkowej (powodowanej chociażby realizacją zleceń obronnych dla długich pozycji we franku). Obecnie najbliższego oporu doszukiwałbym się w okolicy dołka sprzed dwóch tygodni, który wyznaczony jest przy cenie 2.5235 i jak na razie, popyt nie może sobie z nim poradzić. Jeśli udałoby się kupującym wyjść nieco wyżej, to liczyć należałoby się z możliwością umocnienia szwajcarskiej waluty w stronę 2.5450, czyli 38,2% zniesienie poprzedniej fali aprecjacji krajowej waluty. Aby mówić jednak o zmianie trendu w średnim terminie i wyczerpania aktualnej przewagi posiadaczy złotego, ceny musiałyby wybić się ze wspomnianego, kilkumiesięcznego kanału górą, czyli aktualnie ponad poziom 2.59. Póki co, jeszcze daleka droga do tego, a zatem nadal większym prawdopodobieństwem cechuje się wariant kontynuacji umocnienia krajowej waluty.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK