FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Ostatnie dni na rynku walutowym należały do jednych z ciekawszych. Cały tydzień stał głównie pod znakiem dynamicznego osłabienia amerykańskiej waluty, co z kolei przełożyło się na krajowy rynek walutowy. Abstrahując już nawet od poszczególnych publikacji makroekonomicznych, czy prób uzasadniania na siłę wpływu polityki na rynek, widać było dosyć prostą zależność, a mianowicie sytuację wpływu rentowności amerykańskich obligacji.

Zeszłotygodniowe, dynamiczne osłabienie na rynkach emerging markets wywołane było właśnie odciągnięciem kapitału w stronę amerykańskich papierów dłużnych o coraz wyższych stopach zwrotu, a jednocześnie relatywnie niskim ryzyku inwestycyjnym (amerykański rynek papierów dłużnych uznawany jest za jeden z najbezpieczniejszych). W minionych dniach sytuacja się odwróciła i rentowności obligacji zaczęły spadać (m.in. dzięki danym makroekonomicznym, potwierdzającym możliwość utrzymania niskiej inflacji w USA, czy też Beżowej Księdze, z której wynikały te same wnioski). Szala przechyliła się na niekorzyść amerykańskiej waluty także za sprawą informacji zbliżonych do źródła, czyli ECB, że sekwencja podwyżek stóp procentowych będzie kontynuowana. Ten splot wyraźnie przecenił dolara, a to z kolei bardzo pozytywnie wpłynęło na złotego, który już z nawiązką odrobił wcześniejsze straty. Z punktu widzenia analizy technicznej, zostały również anulowane sygnały sprzedaży krajowej waluty, które za sprawą niedawnego osłabienia zostały wygenerowane.

Wrażeń w minionym tygodniu mieliśmy sporo, zatem spójrzmy, co nas czeka w nadchodzących dniach. Kalendarz danych makro nie wygląda zbyt imponująco, zatem można się spodziewać, że w najbliższych dniach większą rolę mogą odgrywać kwestie techniczne. Jeśli chodzi o rynek amerykański, to na poniedziałek zaplanowano publikację indeksu wskaźników wyprzedzających (LEI). We wtorek otrzymamy ważne dane dotyczące inflacji PPI za luty. Pamiętajmy, że to PPI jest pierwotna względem CPI, a zatem znacznie ważniejsza. Jeśli pojawią się tu większe odchylenia od prognoz, wówczas liczyć należałoby się ze sporym wpływem tych danych na rynek walutowy, który na kwestie związane z inflacją, a więc pośrednio kierunkiem zmian stóp procentowych, jest ostatnio niezwykle wyczulony. Na środę w planie mamy jedynie dane na temat tygodniowej zmiany zapasów paliw. W czwartek dostaniemy tradycyjnie cotygodniowe dane na temat ilości nowych wniosków o zasiłki dla bezrobotnych, jak również dane na temat sprzedaży domów na rynku wtórnym. Na piątek zaplanowano z kolei dane odnośnie sprzedaży domów na rynku pierwotnym oraz zamówień na dobra trwałego użytku. Proponuję przyjrzeć się teraz sytuacji technicznej na poszczególnych parach. Nie da się ukryć, że zaszły tu już spore zmiany.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Miniony tydzień od samego początku stał pod znakiem osłabienia amerykańskiej waluty. W środę doszło do przełamania około 2-miesięcznej linii trendu spadkowego i w rezultacie końcówka tygodnia upłynęła pod znakiem dalszego fali deprecjacji dolara. Obecnie kondycja posiadaczy długich pozycji uległa więc w krótkim terminie polepszeniu. Nie zmienia to jednak sytuacji średnioterminowej. Tutaj nadal nie widać konkretnego kierunku. Warto jednak zauważyć, że osłabienie dolara z minionego tygodnia prowadzi już do kształtowania się średnioterminowej formacji odwróconej RGR. Obecnie linia szyi znajduje się nieco nad poziomem 1.22, zatem wyraźne wybicie powyżej tej podażowej bariery, miałoby szansę wyznaczyć nowy kierunek w średnim terminie. Wsparciem są okolic minimów z lutego, czyli rejon 1.1825.

USD/JPY

Bardzo ciekawie przedstawia się aktualna sytuacja na dolarjenie. Piątkowe umocnienie japońskiej waluty doprowadziło w godzinach popołudniowych do testu okolic głównej, średnioterminowej linii trendu wzrostowego. Jej poziom znajduje się w rejonie 116.10. Poziom tego wsparcia wydaje się istotny, bowiem linia trendu oparta jest o około 5-6 punktów stycznych, co sprawia, że jej wiarygodność jest spora. Taka sytuacja świadczy o tym, że przełamanie poziomu wsparcia o takiej wadze winno w konsekwencji wywołać silniejszą falę wyprzedaży. Przełamanie tej popytowej bariery winno się docelowo przełożyć na pogłębienie korekty do okolic 113.50. Oporem są rejony maksimów z lutego i marca, czyli 119.00.EUR/JPY

Bez wyraźnego kierunku upływały notowania w minionych dniach na parze eurojena. W średnim terminie również niewiele się zmieniło. Tutaj mamy do czynienia od okolic listopada z trendem bocznym w zakresie 137.00 - 143.50. Można zakładać, że dopiero wyraźne i trwale wybicie się poza ten zakres pozwoli na wyznaczenie konkretnego kierunku na tej parze. Póki co, pozostaje jedynie obserwacja oscylacji wewnątrz tego horyzontu, a tu z kolei ważą się losy krótkoterminowych posiadaczy długich pozycji. Piątkowe popołudnie przyniosło już bowiem atak na okolice 141.60, gdzie zlokalizowana jest 3-tygodniowa linia trendu wzrostowego. Jej wyraźne przełamania miałoby szansę doprowadzić do dalszych spadków (z pewnością pomogłoby temu ewentualne przełamanie wsparcia na dolarjenie).

GBP/USD

Sporo emocji mieli inwestorzy również na rynku funta brytyjskiego. Końcówka ubiegłego tygodnia stała pod znakiem umocnienia dolara, które doprowadziło z kolei do przełamania poziomu kilkumiesięcznej linii trendu wzrostowego. Mogło to zatem sugerować polepszenie się sytuacji posiadaczy amerykańskiej waluty. Jak się jednak okazało, osłabienie dolara w minionych dniach pozwoliło już na powrót kursu nad poziom wsparcia, a zatem można to również interpretować jako pułapkę wybicia i sygnał kupna. Taki układ winien zatem sprzyjać obecnie posiadaczom długich pozycji na tej parze, choć do pełni szczęścia przydałoby się przełamanie okolic 1.7624, gdzie zlokalizowany jest obecnie najbliższy opór.

USD/CHF

Interesująco przedstawia się również sytuacja na dolarze względem franka szwajcarskiego. Po raz kolejny z rzędu nie udało się kupującym sforsować oporu przy cenie 1.3230/84, czyli w rejonie wierzchołka z kwietnia 2004r. Wyraźne odbicie z tych okolic jeszcze bardziej umocniło opór. Obecnie rynek walczy ze wsparciem w rejonie 1.29 Jego wyraźne przełamanie kazałoby się spodziewać kontynuacji spadku wartości dolara w rejon kilkumiesięcznej linii trendu wzrostowego, która obecnie zlokalizowana jest przy cenie 1.27. W ujęciu średnioterminowym minione dni nie przyniosły zatem żadnych, poważniejszych rozstrzygnięć i byki po raz kolejny zmarnowały szanse na wygenerowanie sygnałów kupna.

Rynek krajowy

USD/PLN

Minione dni były szczególnie emocjonujące na rynku złotego, który jest już w zasadzie w centrum zainteresowania od dwóch tygodni. Zeszły tydzień, za sprawą bardzo wyraźnego osłabienia krajowej waluty, mógł już poważnie zaniepokoić jej posiadaczy. Na dolarze względem złotego doszło już bowiem do przełamania poziomu 3.2150, który był najbliższym poziomem oporu. Ostatecznie jednak zwrot dokonał się w rejonie 3.31, czyli przy ostatnim, 61,8% zniesieniu fali spadkowej, zapoczątkowanej w grudniu. Minione dni przebiegały już jednak pod dyktando strony podażowej. Siła kupującym była tak duża, że tydzień kończymy już w rejonie 3.15, czyli poprzednie straty zostały już nadrobione z nawiązką. Można więc uznać, że niedawne próby zmiany trendu się nie powiodły, a taka sytuacja często przekłada się na wyznaczenie kolejnej fali spadkowej. Przypomnę, że w średnim terminie kluczowym wsparciem jest rejon 3.09 - 3.11.

EUR/PLN

Sporo nerwów najedli się w ostatnich dniach zwłaszcza posiadacze złotego względem europejskiej waluty. Zeszłotygodniowe osłabienie złotego doprowadziło już bowiem do wyjścia kursu ponad poziom 2-letniej linii bessy, która zlokalizowana jest w rejonie 3.89 - 3.90. Można więc było zakładać, że jeżeli kurs zdoła się nad jej poziomem utrzymać, bądź wyraźniej od niego oddalić (odpowiednio filtr czasu / poziomu), wówczas będzie to już jak najbardziej realna przesłanka odnośnie możliwości zmiany długoterminowego trendu. Jak się jednak okazało, kupujący nie byli ostatecznie na tyle silni i kurs wyraźnie powrócił pod naruszony wcześniej poziom. Taka sytuacja sprzyja oczywiście posiadaczom krajowej waluty (pułapka wybicia), co tym samym sugerować teraz może kontynuację całej, średnio i długoterminowej tendencji aprecjacji złotego, z przełamaniem dotychczasowych minimów (3.7475) włącznie.

PLN BASKET

Spore wahania na poprzednich parach złotowych oczywiście musiały znaleźć swoje odzwierciedlenie w zachowaniu koszyka. Tutaj niedawne osłabienie złotego zawdzięczaliśmy wybiciu się z formacji trójkąta górą. Korekta zdołała się jednak zatrzymać niemal dokładnie na poziomie 61,8% zniesieniu poprzedniej fali spadkowej, natomiast wyraźny odwrót z tych okolic sugeruje jedynie, że podaż nadal ma tu kontrolę nad rynkiem i że zeszłotygodniowe osłabienie złotego postrzegać można wyłącznie jako korekcyjne. W średnim terminie sytuacja koszyka i tak nie jest zbyt klarowna, bowiem od około roku mamy tu do czynienia z trendem bocznym i dopiero przebicie poziomu 3.39 mogłoby go zakończyć, a tym samym wywołać kolejną, średnioterminową falę umocnienia złotego.

GBP/PLN

Spore wahnięcia w ostatnich dniach miały także miejsce na funcie względem krajowej waluty. Tutaj jednak zeszłotygodniowe dokonania popytu, biorąc pod uwagę głębokość korekty mierzoną zniesieniami, były nieco mniej imponujące. Pozycja posiadaczy złotego uległa jednak ponownie poprawie w krótkim terminie, natomiast aby mówić o zakończeniu ponad 2-miesięcznej korekty, podaż musiałaby wybić ceny wyraźnie pod poziom 5.47, czyli niedawne minima. Taki układ przełożyłby się prawdopodobnie na wyznaczenie kolejnej, silnej fali umocnienia złotego o charakterze średnioterminowym. Oporem pozostają obecnie okolice 5.72.

CHF/PLN

Nieco strachu najedli się także posiadacze złotego względem szwajcarskiej waluty. Sytuacja była tu bowiem bardzo podobna do tego, co mogliśmy oglądać na parze eurozłotego. W tym przypadku nie udało się jednak kupującym doprowadzić do wybicia, ani nawet naruszenia 2-letniej linii bessy. Zeszłotygodniowa zwyżka zatrzymała się tuż przez jej poziomem, zatem można to potraktować jako wyznaczenie kolejnego punktu stycznego, jedynie potwierdzającego i zwiększającego podażową wymowę tego poziomu. Wyraźne odbicie z tych okolic może obecnie sugerować chęć przetestowania niedawnych minimów wyznaczonych w lutym przy cenie 2.40. Ich przekroczenie winno się przełożyć na wyznaczenie kolejnej fali aprecjacji złotego. Sytuacja jest tu teraz o tyle ciekawa, że miejsca na dalsze oscylacje, za sprawą wspomnianej, spadkowej linii trendu, robi się coraz mniej, a zatem rozstrzygnięcia o średnioterminowym charakterze mają szansę się już niebawem pojawić.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK