FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień na rynku walutowym stał pod znakiem wyraźnego umocnienia dolara. Pierwsze, sprzyjające symptomy pojawiły się wraz z wtorkowymi danymi odnośnie inflacji bazowej PPI, która okazała się wyższa od prognoz. Ponownie pojawiły się głosy na temat możliwych, dalszych podwyżek stóp procentowych w USA. Były to zatem argumenty dokładnie przeciwne do tych, które jeszcze przed tygodniem dolara wyraźnie przeceniały.

Amerykańska waluta sukcesywnie się umacniała, na co zresztą wpływ miała ponownie rosnąca rentowność amerykańskich obligacji, a to z kolei nie pomagało walutom rynków wschodzących. W czwartek dosyć wyraźny impuls aprecjonujący amerykańska walutę pojawił się ze strony publikacji danych z rynku nieruchomości. Sprzedaż domów na rynku wtórnym okazała się zdecydowanie lepsza od prognoz, a więc odebrano to jako czynnik popytowy, zwiększający ryzyko pojawienia się inflacji. Ponownie zareagował na to rynek stóp procentowych, a to pomogło dolarowi. W zasadzie większość wahań dolara, czy też crossów powiązanych, odbywała się właśnie pod dyktando amerykańskiego rynku długu, natomiast na dalszy plan schodziły pozostałe wydarzenia. Nasz rynek w zasadzie już uodpornił się na coraz to nowsze pomysły polityków. Na poziom złotego nie wpłynęły również czwartkowe dane na temat lepszej od prognoz sprzedaży detalicznej (presja inflacyjna, a więc aprecjonująca złotego). Kontrargumentem była publikacja niższego odczytu dotyczącego inflacji bazowej. W zasadzie całe to zamieszanie wokół stóp procentowych ma spore szanse nieco przycichnąć w przyszłym tygodniu. We wtorek poznamy bowiem decyzję FOMC w sprawie ceny pieniądza. Prognozuje się obecnie jej wzrost o kolejnych 25pb do poziomu 4,75%. W środę swoją decyzję ogłosi również RPP, choć tutaj większość analityków raczej nie spodziewa się zmian stóp. Jeśli decyzje pokryłyby się z oczekiwaniami, to nadal bylibyśmy świadkami rosnącego spreadu pomiędzy ceną pieniądza w USA i w Polsce, a tym samym byłby to czynników sprzyjający dalszej deprecjacji złotego na rzecz dolara.

Oprócz wspomnianych decyzji władz monetarnych w USA i Polsce, zapoznamy się jeszcze z kilkoma danymi makroekonomicznymi. We wtorek będzie to publikacja indeksu zaufania konsumentów podawanego przez Conference Board. W środę czekają nas tradycyjnie cotygodniowe dane na temat zmian zapasów paliw, natomiast czwartek zapowiada się już dosyć ciekawie, bowiem poznamy ostateczne dane na temat dynamiki amerykańskiego PKB w IV kwartale, jak również poziom deflatora za IV kwartał. Oprócz tego dostaniemy cotygodniowe, czwartkowe dane na temat ilości nowych wniosków o zasiłki dla bezrobotnych. W ostatni dzień tygodnia zaplanowano publikacje danych na temat zmian przychodów i wydatków Amerykanów, indeksu nastroju Michigan Sentiment, zamówień fabrycznych oraz indeksu Chicago PMI. Jak więc widać, nadchodzący tydzień zapowiada się bardzo ciekawie pod względem fundamentalnym. Proponuję teraz rzucić okiem na sytuację techniczną na poszczególnych parach.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Miniony tydzień na rynku eurodolara był niemal lustrzanym odbiciem ubiegłego. W zasadzie od początku notowań mieliśmy do czynienia z konsekwentnym spadkiem kursu z okolic 1.22 na początku tygodnia, do rejonu 1.1950 w piątkowe popołudnie. W średnim terminie taki ruch nie zmienia specjalnie sytuacji, chociaż warto zauważyć, że nie udało się tym samym bykom wyjść ponad linię szyi formacji odwróconej RGR, a jedynie z jej okolic zawrócić, zwiększając przy okazji jej podażowe znaczenie. Można więc powiedzieć, że minione dni niewiele w średnioterminowym obrazie rynku zmieniły i nadal mamy do czynienia z konsolidacją i brakiem jednoznacznego kierunku na eurodolarze.

USD/JPY

Wyraźne umocnienie amerykańskiej waluty obserwowaliśmy także na dolarjenie. Tutaj jednak można było zakładać, że miało ono swoje średnioterminowe uzasadnienie. Po pierwsze kupujący próbowali utrzymać kurs w zakresie aktualnego, około 2-miesięcznego horyzontu, a po drugie (ważniejsze) odbicie spowodowane było kolejnym testem średnioterminowej linii trendu spadkowego, która została nieznacznie naruszona. Taki układ nadal podtrzymuje tu dobre, średnioterminowe perspektywy amerykańskiej waluty. Można zakładać, że powodem do niepokoju dla jej posiadaczy byłoby zejście pod poziom około 115.50. Wówczas trzeba by się liczyć przynajmniej z przeceną o kolejne dwie figury. Oporem niezmiennie pozosEUR/JPY

Niewiele w minionych dniach działo się na eurojenie. Kurs oscylował w niewielkim zakresie i w zasadzie nie było widać jakieś wyraźnej reakcji na zmiany na eurodolarze, czy też dolarjenie. Obecnie w krótkim terminie sytuacja techniczna pozostaje zatem bez zmian, czyli od dołu wsparciem jest strefa w rejonie 140.70 - 141.00, natomiast od góry są to zeszłotygodniowe maksima, czyli 142.50. Jeśli spojrzymy natomiast na rynek z nieco szerszej perspektywy, to tutaj nadal aktualna jest konsolidacja w zakresie 137.00 - 143.50 i dopiero wyraźne wybicie się poza ten zakres miałoby szansę wyznaczyć jakiś trwalszy trend na tej parze.

GBP/USD

Umocnienie amerykańskiej waluty widoczne było w minionych dniach także względem funta brytyjskiego. Tutaj, podobnie jak na eurodolarze, czy dolarjenie, również można mówić o około 2-miesięcznej konsolidacji, zatem aktualny wzrost wartości dolara jest jedynie dalszym jej wypełnianiem. O wyznaczeniu kolejnego ruchu będzie można mówić po wybiciu się poza ograniczenia wspomnianej konsolidacji, czyli 1.7230 - 1.7625. Póki co, trend boczny ma się w najlepsze i nie widać wyraźnych impulsów, które mogłyby to zmienić. Warto jednak pamiętać, że zwykle im dłuższy horyzont, tym silniejsze z niego wybicie (rośnie potencjał wzrostowy na wskaźniku siły trendu). Można się więc spodziewać, że wybicie przyniesie tutaj sporo atrakcji.

USD/CHF

Z mniej więcej analogiczną konsolidacją mamy od dwóch miesięcy do czynienia także na dolarze względem franka szwajcarskiego. Tutaj ma ona zakres 1.29 - 1.3230. Umocnienie dolara w minionych dniach oczywiście dość dobrze wpisuje się w dalsze wypełnianie horyzontu (zaczynaliśmy tydzień przy ograniczeniu dolnym, natomiast kończymy w pobliżu górnego). Patrząc na rynek ze średnioterminowego punktu widzenia, cały czas widoczna jest wyraźna presja popytowa na amerykańską walutę i byki próbują się zmierzyć z poziomem wierzchołka z kwietnia 2004r przy 1.3230. Pomimo wielu prób w ostatnich miesiącach poziom ten nadal spełnia swoje podażowe zadanie. Można jednak przypuszczać, że w związku z tym ma on spore znaczenie, a tym samym jego ewentualne przełamanie miałoby spore znaczenie dla dalszej, długoterminowej sytuacji dolara na tej parze.

Rynek krajowy

USD/PLN

Podobnie wyglądały wahania dolara względem krajowej waluty. Tutaj również zeszłotygodniowa fala deprecjacji dolara została w dużej mierze skorygowana. Sugeruje to zatem dalsze utrzymanie presji na oscylacje kursu w zakresie około rocznego już prostokąta w rejonie 3.11 - 3.45. Jeśli udałoby się wyjść kupującym ponad zeszłotygodniowe maksima przy 3.3070, wówczas można by się spodziewać pojawienia fali wzrostowej i docelowo testu okolic górnego ograniczenia wspomnianego prostokąta. Jeśli chodzi o możliwość pojawienia się wyraźnego trendu, to można będzie doszukiwać się takiej ewentualności w przypadku trwałego wybicia się poza zakres 3.11 - 3.45. Póki co, roczny trend horyzontalny cały czas trzyma się nieźle.

EUR/PLN

Osłabienie krajowej waluty widoczne było w minionych dniach także względem euro. Tutaj trzeba przyznać, że sytuacja w długim terminie robi się coraz bardziej skomplikowana. Obecnie w rejonie 3.88 znajduje się bowiem 2-letnia linia bessy. Jest ona oparta o 4 punkty styczne, a więc jej poziom można uznać za istotny pod względem wiarygodności. Problem tylko w tym, że rynek już drugi tydzień się z nią zmaga i jak na razie nie widać jakieś jednoznacznej reakcji. W zeszłym tygodniu, po wyraźnym powrocie pod jej poziom, można było przypuszczać, że takie naruszenie przełoży się na bardziej wyraźne umocnienie złotego (pułapka wybicia). Problem jednak w tym, że kurs ponownie nad jej poziom próbuje się wydostać, zatem wygląda na to, że byki tak łatwo tutaj nie odpuszczą. Jako poziom filtra można obecnie przyjąć zeszłotygodniowe maksima przy ok. 3.95. Ich przełamanie niejako potwierdzałoby już porażkę na poziomie wspomnianej linii bessy, a tym samym byłby to już dosyć poważny argument za trwałą zmianą trendu na tej parze. Losy złotego względem euro dość istotne się teraz ważą i najbliższe dni winny tu przynieść jakieś bardziej wyraźne rozstrzygnięcia.

PLN BASKET

Ciężko za to o jakiś istotnych sygnałach mówić w przypadku koszyka względem krajowej waluty. Impulsem do wzrostowego odreagowania mogło być zatrzymanie zeszłotygodniowej fali spadkowej na poziomie górnego ograniczenia niedawnej formacji 2-miesięcznego trójkąta, które przetestowane zostało dolnym cieniem świecy, przypominającej swoją wymową młot. Taki układ zapewnił bykom kolejny impuls popytowy. W średnim terminie nie zmienia to jednak w znaczący sposób sytuacji i na przestrzeni ostatniego roku w dalszym ciągu nie można mówić o kontynuacji trendu horyzontalnego.

GBP/PLN

Bez większych zmian przedstawia się również sytuacja brytyjskiej waluty względem złotego. Kurs nadal oscyluje w zakresie konsolidacji z ostatnich miesięcy. Niedawna próba wybicia górą nie powiodła się, ale osłabienie złotego z minionych dni zdaje się prowadzić do jeszcze jednego podejścia. Obecnie za opór uznać można poziom zeszłotygodniowego wierzchołka, który został wyznaczony przy cenie 5.72 i można zakładać, że jego wyraźne przekroczenie będzie stanowiło sygnał zapoczątkowania nieco głębszej korekty średnioterminowej fali aprecjacji złotego. Pozostaje zatem nadal czekać. Głównym wsparciem są oczywiście dotychczasowe minima, czyli 5.47.

CHF/PLN

Jedną z ciekawszych pod względem technicznym par jest ostatnio frank szwajcarski względem krajowej waluty. Tutaj cały czas mamy do czynienia ze stabilizacją niedaleko 2-letniej linii bessy. Z analogiczną już obecnie zmaga się eurozłoty. Aktualnie zlokalizowana jest ona przy cenie 2.52. Można zakładać, że jej przekroczenie byłoby już bardzo negatywnym dla posiadaczy złotego czynnikiem i winniśmy być wówczas świadkami wyraźnego osłabienia krajowej waluty. Sugerowałoby to bowiem zmianę trendu i wyczerpanie długoterminowej presji podaży na tej parze. Póki jednak kurs wspomnianego poziomu oporu wyraźnie nie sforsuje, trend długoterminowy nadal uważać należy za sprzyjający złotemu.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK