FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień na rynku walutowym stał przede wszystkim pod znakiem środowej decyzji FED w sprawie poziomu stóp procentowych. Decyzja okazała się zgodna z prognozami i cena pieniądza została podniesiona o 25pb do poziomu 5%. Inwestorów najbardziej jednak interesował wydźwięk komunikatu, który pojawi się w ramach uzasadnienia decyzji. Zwykle można z takowych odczytać zapowiedzi, co do kształtowania dalszej polityki monetarnej.

Można było zakładać, że cała, ostatnia fala spadku wartości dolara była dyskontowaniem gołębiego wydźwięku komunikatu, czyli pojawienia się sygnałów odnośnie możliwości zakończenia cyklu wzrostu stóp procentowych. Takowego inwestorzy nie otrzymali, a dokładniej mówiąc, nie otrzymali żadnych deklaracji poza stwierdzeniem, że dalsze decyzje uzależnione będą od napływających danych makroekonomicznych. Na rynku pojawiło się chwilowe rozczarowanie (umocnienie dolara), ale ostatecznie wykorzystane zostało jedynie do ponownej sprzedaży amerykańskiej waluty, która dalej była wyprzedawana. Jak więc widać, sentyment do dolara jest w tej chwili bardzo negatywny i w zasadzie wszelkie informacje, które mogłyby mu pomoc, są przez rynek ignorowane. Jeśli chodzi o dane makroekonomiczne z minionego tygodnia, to w zasadzie nie miały one większego znaczenia na tle komunikatu po posiedzeniu FOMC. Jedynie czwartkowe publikacje dotyczące sprzedaży detalicznej, ilości nowych wniosków o zasiłki oraz zapasów w firmach stały się impulsem do wyznaczenia kolejnej fali przeceny dolara (były gorsze od prognoz, a jak już wielokrotnie wspominałem, dane dla dolara niekorzystne przy obecnym sentymencie do amerykańskiej waluty są od razu uwypuklane).

Jeśli chodzi o dane makroekonomiczne w przyszłym tygodniu, to w poniedziałek zapoznamy się z indeksem NY Empire State oraz przepływami kapitałów do USA w marcu. Na wtorek zaplanowano dane z rynku nieruchomości, czyli zezwolenia na budowy domów oraz ilość rozpoczętych inwestycji budowlanych. Oprócz tych danych opublikowane zostaną również informacje na temat poziomu inflacji w cenach producenta (PPI) oraz dane dotyczące dynamiki produkcji przemysłowej i wykorzystania potencjału produkcyjnego. W środę poznamy inflację CPI (w cenach konsumentów) oraz tradycyjnie cotygodniowe dane na temat zmian zapasów paliw. W czwartek podana zostanie ilość nowych wniosków o zasiłki, indeks wskaźników wyprzedzających (LEI) oraz indeks Philadelphia FED. Na piątek nie przewidziano już danych z rynku amerykańskiego. Spójrzmy teraz na średnioterminowe ujęcie techniczne na poszczególnych parach.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Ze średnioterminowego punktu widzenia miniony tydzień na parze eurodolara nie wprowadził znaczących zmian. Trend deprecjacji amerykańskiej waluty jest cały czas kontynuowany i obserwujemy kolejne rekordy słabości dolara. W końcówce tygodnia byki dotarły już do okolic 1,29, gdzie znajduje się 61,8% zniesienie całej, zeszłorocznej fali spadkowej. Jego trwałe przełamanie teoretycznie sugerowałoby skorygowanie całej fali spadkowej, czyli wzrost w kierunku 1,3664. Obecnie, poza wykupieniem rynku, nie widać żadnych zagrożeń dla posiadaczy długich pozycji. Trend jest bardzo silny, a każda najmniejsza korekta od razu jest wykorzystywana do ponownej sprzedaży dolara.

USD/JPY

Za bardzo silną przeceną amerykańskiej waluty mamy obecnie do czynienia również względem jena. Niedawne przełamanie rocznej, przyspieszonej linii trendu zainicjowało niemal paniczny odwrót od dolara. Aktualnie, pod względem zasięgu korekty, również na tej parze sprzedający amerykańską walutę zdołali doprowadzić kurs do okolic 61,8% zniesienia zeszłorocznej fali wzrostowej. Są to okolice poziomu 109,00, który dodatkowo wzmocniony jest jeszcze wsparciem w postaci poziomej linii o charakterze wewnętrznym. Można się więc spodziewać, że rejony 109,00 mogą przynajmniej w krótkim terminie podziałać na kupujących zachęcająco. Patrząc jednak na siłę aktualnej fali spadkowej, ewentualne odreagowanie byłoby z założenia jedynie korektą, która prawdopodobnie zostałaby wykorzystana przez graczy do ponownego angażowania się po krótkiej stronie rynku z wyższych poziomów.EUR/JPY

Poprawie w porównaniu z ubiegłym tygodniem nie uległa sytuacja na parze eurojena. Przypomnę, że w ostatnich tygodniach doszło do nieudanej próby wybicia na nowe maksima (również z długoterminowej formacji klina zwyżkującego). Cofnięcie się z nowych maksimów i naruszenie w ten sposób oporu cały czas więc pokutuje i obecnie w dalszym ciągu widać wywieranie presji podażowej. Obecnie o poprawie sytuacji świadczyłoby udane wybicie powyżej dotychczasowych maksimów, czyli 145,50. Póki kurs oscyluje pod tym poziomem, cały czas będzie na rynku ciążyła presja dalszego wypełniania długoterminowej formacji klina, czyli w tym przypadku skierowania kursu w stronę dolnego ograniczenia, które obecnie zlokalizowane jest przy cenie 135,50.

GBP/USD

Największą siłę przeceny dolara widać na parze funta względem amerykańskiej waluty. Tutaj już byki na dobre rozprawiły się z poziomem 61,8% zniesienia całej, zeszłorocznej fali spadkowej. Było ono zlokalizowane na poziomie 1,86. Tak silne jego przełamanie może obecnie sugerować skierowanie się cen w stronę maksimów z końca grudnia 2004, skąd zaczęła się poprzednia fala spadkowa. Maksima te wyznaczone są przy cenie 1,9550. Jeśli chodzi o poziomy wsparcia o charakterze średnioterminowym, to pierwszym, poważnym ostrzeżeniem dla posiadaczy długich pozycji byłoby przełamanie poziomu 1,85.

USD/CHF

Odnośnie zakresu deprecjacji dolara względem franka szwajcarskiego, to tutaj wpisuje się on mniej więcej w to, co możemy obserwować na dolarjenie oraz eurodolarze, czyli aktualnie również widoczne są oscylacje w rejonie 61,8% zniesienia zeszłorocznej fali umocnienia amerykańskiej waluty, które znajduje się w rejonie 1,2050. Trwałe przełamanie tego poziomu winno się przełożyć na spadek kursu w stronę minimów z początku ubiegłego roku w okolicach 1,13. Jeśli chodzi o opory, to najbliższego doszukiwać należałoby się w rejonie 1,2560. Krótkoterminowo przewaga cały czas leży zatem po stronie posiadaczy krótkich pozycji w dolarze.

Rynek krajowy

USD/PLN

Na aktualne zachowanie dolara na rynku międzynarodowym, nieznacznie zdaje się uodparniać złoty, który pod koniec tygodnia wyhamował proces aprecjacji w okolicach 2,9850 - 3,00. Patrząc jednak na skalę korekty, są to w zasadzie wahania tuż przy minimach dynamicznej fali przeceny dolara z ostatnich tygodni. Taka postawa strony popytowej nie świadczy zbyt dobrze o intencjach kupujących i można się spodziewać, że jeżeli dolar na rynku międzynarodowym będzie dalej taniał, to najbliższych dołków nie uda się ostatecznie utrzymać i zostaną one przełamane, a to z kolei winno wywołać kolejną falę spadkową w stronę 2,90. Jeśli chodzi o opory, to sytuacja pozostaje bez zmian i pierwszym, poważniejszym poziomem o charakterze podażowym jest rejon 3,09 - 3,11.

EUR/PLN

Z technicznego punktu widzenia niezmiernie ciekawa sytuacja w średnim terminie ma obecnie miejsce na eurozłotym. Niedawna fala umocnienia złotego zatrzymała się ostatecznie w rejonie przełamanej linii trendu spadkowego, natomiast końcówka tygodnia przyniosła wyraźne odbicie się z tego poziomu. Takie zachowanie może zatem sugerować, że mieliśmy do czynienia jedynie z ruchem powrotnym, a średnioterminowe sygnały zmiany trendu, jakie wygenerowane zostały przełamaniem 2-letniej linii bessy w marcu, są nadal aktualne. O załamaniu tej koncepcji świadczyłby spadek pod poziom majowych minimów w rejonie 3,80.

PLN BASKET

Bez większych zmian przedstawia się również sytuacja na koszyku względem złotego. Po ostatniej fali spadkowej mamy do czynienia z konsolidacją przy minimach. W ujęciu średnioterminowym w zasadzie nadal nic to nie zmienia, bowiem tutaj o zmianach można będzie mówić w przypadku wyraźnego przełamania poziomu 3,39, czyli zeszłorocznych minimów. W tym układzie należałoby się liczyć z wyznaczeniem kolejnej fali spadkowej. Póki wsparcie nie zostanie przełamane, sytuacja jest jeszcze nierozstrzygnięta i równie dobrze możemy być obecnie świadkami prób wzrostowego odreagowania z tego poziomu.

GBP/PLN

Wyraźne osłabienie złotego w końcówce tygodnia pojawiło się na funcie (zapewne wzmocnione również falą umocnienia brytyjskiej waluty na rynku międzynarodowym - zwłaszcza wobec dolara). W piątek po raz kolejny zaatakowana została roczna linia bessy, która obecnie zlokalizowana jest w rejonie 5,70. Można zakładać, że jeżeli udałoby się bykom doprowadzić do jej trwałego przełamania, byłby to już sygnał nieco bardziej wyraźnej zmiany sentymentu do złotego na tej parze. Wówczas pojawiłaby się realna możliwość wyznaczenia nieco głębszej korekty ostatniej fali wzrostu wartości krajowej waluty. Póki jednak 5,70 ostatecznie nie zostanie przełamane, cały czas posiadacze złotego mają przewagę.

CHF/PLN

Symptomy problemów krajowej waluty ponownie pojawiają się na parze franka. Piątkowe osłabienie złotego po raz kolejny doprowadziło do testu okolic 2-letniej linii bessy. Pierwsze podejście odbyło się na przełomie marca i kwietnia, ale ostatecznie zakończyło się jedynie naruszeniem. W ramach filtra, obecny atak popytu można jeszcze skorygować o poziom kwietniowych maksimów (2,53) i dopiero ich wyraźnie przełamanie można by traktować jako potwierdzenie porażki głównej linii spadkowej (a więc sygnału sprzedaży złotego). Jak na razie można mówić, podobnie jak w przypadku funta, jedynie o naruszeniu oporu.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK