FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień, w porównaniu do poprzedniego, był bardzo spokojny. Na głównych parach praktycznie nic się nie działo. W środę udało się zatrzymać falę wzrostu wartości dolara i od tego czasu widoczna jest nieznaczna presja na jego osłabienie. Zdecydowanie inaczej przedstawiała się natomiast sytuacja na złotym, który wyraźnie traci na wartości i tym samym potwierdza wygenerowane już wcześniej średnioterminowe, techniczne sygnały jego sprzedaży.

Miniony tydzień pod względem publikacji makroekonomicznych był względnie ciekawy, ale problem w tym, że nie zdołały one poważniej wpłynąć na poziom cen. Z tej całej sytuacji należałoby jednak zauważyć, że widoczne są już oznaki wyczerpywania się krótkoterminowej presji ze strony kupujących dolara. Widać to było dosyć wyraźnie po publikacjach danych. Zarówno wtorkowa PPI, jak również środowa CPI okazały się wyższe od prognoz (a dokładniej ich wartości bazowe, którym FED baczniej się przygląda). W normalnych warunkach takie dane wyraźnie umocniłyby dolara. Tym razem jednak rynek zareagował już zdecydowanie bardziej spokojnie, a w środę po danych dolar zaczął nawet tracić. Może to zatem sugerować po pierwsze wyczerpanie się zainteresowania ze strony kupujących amerykańską walutę (jeszcze niedawno każda taka wiadomość od razu by dolara wzmocniła), a po drugie zdyskontowanie przez rynek faktu istnienia presji inflacyjnej, a tym samym konieczności utrzymania cyklu podwyżek stóp procentowych. Można więc zakładać, że kolejne informacje, z których wyłaniało się będzie widmo wzrostu ceny pieniądza, będą już na rynek działały w bardzo ograniczonym zakresie.

Jeśli chodzi o impulsy ze strony fundamentalnej, to niestety nadchodzące dni bardzo nieciekawie się pod tym względem zapowiadają. W kalendarzu danych makroekonomicznych mamy niemal pustkę. Z najważniejszych danych, a więc dla rynku amerykańskiego, dowiemy się we wtorek jak zmieniły się ilości zezwoleń na budowy domów oraz faktycznie rozpoczętych inwestycji budowlanych. Na środę zaplanowano jedynie dane na temat zmian zapasów paliw. W czwartek opublikowane zostaną cotygodniowe dane na temat ilości nowych wniosków o zasiłki dla bezrobotnych oraz indeks wskaźników wyprzedzających (LEI). Tydzień zakończymy natomiast danymi na temat zamówień na dobra trwałego użytku. Jak więc widać, ze strony danych makro nie ma jakichś szczególnie istotnych dla rynku walutowego informacji. Proponuję więc spojrzeć, jak przedstawia się techniczna sytuacja na poszczególnych parach w perspektywie średnioterminowej.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Miniony tydzień nie wniósł niczego szczególnego do średnioterminowego obrazu eurodolara. Obecnie rynek znajduje się w dosyć ciekawym miejscu. Zatrzymanie w maju w okolicach 1,2970 było efektem realizacji zasięgu wzrostu wynikającego z formacji odwróconej RGR. Ostatnia fala umocnienia dolara była z kolei efektem około miesięcznej formacji podwójnego szczytu, której zasięg został już jednak również zrealizowany, a dodatkowo spadek zdołał się zatrzymać na poziomie 3,5-miesięcznej linii trendu wzrostowego oraz 38,2% zniesieniu fali wzrostowej luty - maj. Można więc zakładać, że strona popytowa nadal w średnim terminie ma tutaj przewagę. Aktualnie o pogorszeniu sytuacji należałoby mówić w przypadku przełamania ostatnich dołków w rejonie 1,2530.

USD/JPY

Nieco bardziej skomplikowana sytuacja ma obecnie miejsce na parze dolara względem jena japońskiego. Tutaj korekta zdołała już zabrnąć nieco dalej, czyli do poziomu 61,8% zniesienia fali spadku wartości dolara z przełomu lutego i maja. Oporem jest obecnie poziom 115,50. Można zakładać, że jego przełamanie kazałoby się spodziewać kontynuacji wzrostu w kierunku 119,50. Nieco wcześniej istotnym oporem pozostanie jeszcze 116,50, czyli 61,8% zniesienie całego spadku, zapoczątkowanego w styczniu, które zbiega się tam również z początkiem sporych rozmiarów luki bessy z 24 kwietnia. Istotnym wsparciem jest poziom 113,00, czyli górne ograniczenie ostatniej konsolidacji z końca maja.EUR/JPY

Cały czas bardzo dobrze radzi sobie w średnim terminie eurojen. Korekta z czerwca zatrzymała się na poziomie górnego ograniczenia długoterminowego klina zwyżkującego, z którego rynek się wybił. Obecnie dotarliśmy już do okolic niedawnych maksimów. Wyraźne przekroczenie okolic 145,50 winno się przełożyć na zapoczątkowanie nowej, dynamicznej fali wzrostowej o charakterze średnioterminowym. Presja popytu, jaka widoczna jest tu na przestrzeni ostatnich miesięcy, sugeruje większe prawdopodobieństwo takiej właśnie sytuacji. O jej zanegowaniu (przynajmniej w krótkim terminie) świadczyłoby zejście kursu pod poziom 143,60, czyli czerwcowego dołka.

GBP/USD

Pod względem głębokości korekty, para funta brytyjskiego względem dolara zachowała się analogicznie, jak w przypadku eurodolara. Tutaj również spadek zatrzymał się jak na razie na poziomie 38,2% zniesienia, a więc można zakładać, że w średnim terminie strona popytowa nadal utrzymuje wypracowaną na przestrzeni poprzednich miesięcy przewagę. Można się tym samym spodziewać próby podjęcia ataku na niedawne maksima, choć najpierw przydałoby się trwale znaleźć nad poziomem 1,85, który jest obecnie najbliższym oporem. Wsparciem w aktualnej sytuacji jest cena 1,8315 i jej przełamanie winno się przełożyć na wyznaczenie kolejnej fali spadkowej. Tym samym wizja szybkiego powrotu w stronę niedawnych maksimów uległaby znacznemu oddaleniu.

USD/CHF

Również dolar względem szwajcarskiej waluty zdołał dotrzeć jedynie do okolic 38,2% zniesienia poprzedniej fali spadku wartości amerykańskiej waluty. Tym samym nadal może to sugerować utrzymywanie się presji podażowej dolara. Najbliższym wsparciem jest obecnie poziom 1,2260. Zejście kursu poniżej tej bariery kazałoby się spodziewać próby ponownego osłabienia amerykańskiej waluty. Jeśli chodzi o kontynuację ewentualnego wzrostu, to kolejnego oporu doszukiwać należy się przy cenie 1,2558, czyli na poziomie styczniowych dołków, mniej więcej pokrywających się z 50% zniesieniem ostatniej fali spadkowej.

Rynek krajowy

USD/PLN

Minione dni dosyć ciekawie przedstawiają się na rynku złotego. Krajowa waluta bardzo wyraźnie traci na wartości. Na parze dolara względem złotego po przełamaniu istotnego oporu w okolicy 3,1250 doszło do dynamicznego wzrostu wartości amerykańskiej waluty. Obecnie rynek zatrzymał się na poziomie oporu w postaci kilkumiesięcznej linii spadkowej, którą można również uznać za poziom górnego ograniczenia spadkowego kanału. Jeśli udałoby się stronie popytowej trwale rozprawić z rejonem 3,20 - 3,21, należałoby się wówczas spodziewać, że będziemy świadkami wyznaczenia kolejnej fali wzrostowej, która powinna bez większych problemów dotrzeć do rejonu 3,31, czyli okolic marcowych maksimów.

EUR/PLN

Jeszcze ciekawiej wygląda techniczna sytuacja na eurozłotym. Udało się bykom przełamać poziom ok. 3,9850 - 4,00, który był istotnym oporem. Zlokalizowana była tam linia szyi kilkumiesięcznej formacji odwróconej głowy z ramionami, jak również maksima z kwietnia, których przekroczenie należało potraktować jako zakończenie ruchu powrotnego po przełamaniu 2-letniej linii bessy. Wiele obecnie wskazuje na to, że ostatnie sygnały kupna zdołają się utrzymać (zostały dodatkowo wzmocnione luką hossy), a tym samym należałoby oczekiwać kontynuacji spadku wartości złotego. Z wysokości RGR wynikałby obecnie wzrost w kierunku 4,23 - 4,26. O pogorszeniu się sytuacji posiadaczy długich pozycji na tej parze świadczyłoby obecnie zamknięcie ostatniej luki, czyli zejście pod okolice 4,00. W ramach filtra wsparcie można przesunąć na poziom 3,9750, czyli przełamanej linii szyi. Cofnięcie się pod jej poziom negowałoby sygnały kupna.

PLN BASKET

Choć dynamika spadku wartości złotego jest w ostatnich dniach spora, to w przypadku średnioterminowej sytuacji koszyka, posiadacze krajowej waluty nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa. Kurs dotarł jak na razie do okolic górnego ograniczenia spadkowego kanału, które mniej więcej pokrywa się obecnie z poziomem marcowych maksimów przy 3,6420. Można zakładać, że jego przekroczenie przełoży się na wyznaczenie kolejnej fali wzrostowej w kierunku 3,79 - 3,81. O pogorszeniu się sytuacji posiadaczy długich pozycji na koszyku świadczyłoby zejście pod rejon 3,55, czyli niedawnego oporu (teraz wsparcia).

GBP/PLN

Dzięki ostatniej fali osłabienia złotego zdecydowanie polepszyła się sytuacja posiadaczy długich pozycji na parze funta względem krajowej waluty. Doszło bowiem do przełamania okolic majowego wierzchołka, co tym samym sygnalizuje zakończenie ruchu powrotnego do rocznej linii bessy, którą udało się kupującym w maju przełamać. Teraz sygnał kupna uległ potwierdzeniu i należałoby się spodziewać dalszego wzrostu wartości funta. Najbliższym oporem jest cena 6,00, natomiast jej przekroczenie otwierałoby drogę do poziomu 6,20, czyli 38,2% zniesienia fali spadkowej, zapoczątkowanej w 2004r.

CHF/PLN

Nieźle radzą sobie byki również na parze franka szwajcarskiego względem krajowej waluty. Tutaj również udało się przekroczyć majowe maksima, co także stanowiło potwierdzenie wagi sygnałów kupna w postaci niedawnego przełamania 2-letniej linii bessy. Presja kupujących była na tyle duża, że udało się również przełamać górne ograniczenia wzrostowego kanału, jaki można tu było wyznaczyć na przestrzeni kilku ostatnich miesięcy. Strona popytowa ma obecnie coraz większą przewagę. Pierwszym problemem mogą być obecnie okolice 2,6270, a nieco wyżej również 2,68 (m.in. 38,2% zniesienie całego spadku od 2004r). Krótkoterminowym sygnałem ostrzegawczym byłoby obecnie cofnięcie się kursu poniżej poziom 2,57, co z kolei miałoby się szanse przełożyć na spadek w kierunku 2,50. Jak na razie, strona popytowa utrzymuje cały czas przewagę.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK