Dwa razy więcej olefin

Jeszcze w IV kwartale PKN Orlen dwukrotnie zwiększy moce wytwórcze etylenu i propylenu - podstawowych petrochemikaliów dla przetwórstwa tworzyw sztucznych. Zakończenie trwającej od 2002 roku wielkiej inwestycji pozwoli otrzymywać do 700 tys. ton etylenu rocznie, propylenu do 485 tys. ton rocznie.

Zintensyfikowana produkcja w największej części trafi do nowych instalacji Basell Orlen Polyolefins oraz Anwilu. Orlen to jedyny polski producent olefin, który w swojej strategii założył rozwój tej części produkcji petrochemicznej.

Przewidywania koncernu w zakresie wzrostu zapotrzebowania na tego rodzaju petrochemikalia i powiązane z tym plany inwestycyjne spółek Grupy Kapitałowej Orlen były impulsem do decyzji inwestycyjnych. Zapotrzebowanie rynku okazało się jeszcze wyższe niż prognozowano, dlatego nawet dwukrotnie zwiększona ilość olefin znajdzie 100-proc. zbyt. Znaczna część produkcji zostanie wykorzystana przez uruchamiane, jednocześnie ze zmodernizowanymi Olefinami II, nowe kompleksy poliolefinowe Basell Orlen Polyolefins. Drugim co do wielkości odbiorcą etylenu będzie włocławski Anwil, który dwa lata temu zakończył intensyfikację produkcji polichlorku winylu. Pozostała część produkcji olefin zostanie wchłonięta przez zewnętrznych odbiorców.

Wciąż za mało

Wytwórnia Olefin II jest podstawową instalacją kompleksu petrochemicznego w Zakładzie Produkcyjnym w Płocku. Powstała w latach 1977-1980 w oparciu o technologię firmy Lummus. Początkowo nominalna zdolność produkcyjna zakładu wynosiła 300 tys. ton etylenu i 125 tys. ton propylenu rocznie.

Po kilkunastu latach okazało się jednak, że to zbyt mało. W latach 1994-1995 przeprowadzono pierwszą modernizację wytwórni. Moce produkcyjne zwiększono: do 360 tys. ton etylenu i do 135 tys. ton propylenu rocznie. Udało się również zmniejszyć o ok. 25% energochłonność instalacji. Po modernizacji wyłączono trwale z eksploatacji przestarzałą technologicznie, zbudowaną w 1971 roku, wytwórnię Olefin I.

I znów bardzo szybko okazało się, że modernizacja z połowy lat 90. jest niewystarczająca. Do dziś instalacje pracują z maksymalną wydajnością. To jeden z niewielu przypadków, gdy wielkość popytu jest niemożliwa do zaspokojenia przez krajowy przemysł ze względu na ograniczenia mocy produkcyjnych.

Kolejna rozbudowa

W 2000 roku Orlen podjął decyzję o dalszym rozwoju tego segmentu petrochemii. Analiza wskazała, że lepszym rozwiązaniem niż budowa nowej instalacji, będzie kolejna modernizacja już istniejącej. Za takim rozwiązaniem przemawiały głównie znacznie niższe koszty inwestycyjne. Duże oszczędności wynikały z wykorzystania istniejącej już infrastruktury, instalacji pomocniczych i mediów energetycznych. W marcu 2000 roku firmy: ABB Lummus, Technip Benelux oraz Stone & Webster złożyły oferty na opracowanie studium wykonalności takiej modernizacji. Do realizacji wybrana została koncepcja ABB Lummus. Była bowiem korzystniejsza zarówno technicznie, jak i ekonomicznie oraz stwarzała większe możliwości elastycznej pracy instalacji. W styczniu 2002 roku Orlen podpisał kontrakt. ABB Lummus zagwarantowała w nim wykonanie "pod klucz" modernizacji i intensyfikacji Wytwórni Olefin II.

W drodze do finału

W wyniku inwestycji produkcja etylenu miała wzrosnąć z 360 do 660 tys. ton rocznie, a propylenu - ze 135 do 315 tys. ton rocznie.

W grudniu 2003 roku dodatkowo rozszerzono kontrakt z ABB Lummus. Miało to związek z prognozami rozwoju sektora polskiej chemii. Teraz kontrakt gwarantuje produkcję 700 tys. ton etylenu i 380 tys. ton propylenu rocznie. Uwzględniając propylen pochodzący z pracy instalacji krakingu katalitycznego Orlen będzie miał do zaoferowania 485 tys. ton tego produktu rocznie.

Od maja tego roku trwa faza rozruchu technologicznego, odbywająca się w trzech etapach prowadzących do uzyskania poziomu pełnej wydajności nowych mocy w IV kwartale 2005 r.Intensyfikacja kompleksu Olefin II oprócz wzrostu produkcji, ma zasadniczy wpływ na synergię z częścią rafineryjną zakładu poprzez stworzenie większej elastyczności w zagospodarowaniu benzyn i oleju napędowego.