Dlaczego "regulatorzy" zajęli się kwestią zarządzania ryzykiem w bankach oraz instytucjach finansowych? Dlaczego powstała Nowa Umowa Kapitałowa, tzw. Bazylea II?
Nadzór bankowy jest instytucją odpowiedzialną za stabilność systemu bankowego z uwagi na jego szczególną rolę w gospodarce narodowej. W naturalny sposób regulator jest zainteresowany poziomem podejmowanego przez banki ryzyka i sposobem jego zarządzania. Zainteresowanie nadzoru bankowego kwestią zarządzania ryzykiem w bankach nie jest tematem nowym. Oczywiście, wymagania Bazylei II zmieniają sposób badania tego ryzyka, ale powinniśmy raczej mówić o ewolucji, która ma na celu bardziej skuteczną kontrolę przez nadzór, a nie o nagłym zainteresowaniu.
Co to oznacza, że wymogi kapitałowe muszą być adekwatne do ponoszonego ryzyka?
Jednym z podstawowych mechanizmów kontroli ryzyka przez nadzór bankowy jest badanie adekwatności kapitałowej, czyli wielkości funduszy własnych, jakie powinien posiadać bank, w stosunku do poziomu ponoszonego ryzyka. Aktualnie stosowaną metodą pomiaru tego wymagania jest minimalny współczynnik wypłacalności, określony na poziomie 8 proc. W porównaniu z wcześniejszymi regulacjami, Bazylea II nie zmienia poziomu minimalnego współczynnika wypłacalności, ale zmienia sposób jego obliczania.
Jakie są największe trudności, wyzwania, przy wprowadzaniu w życie nowych, europejskich regulacji?