Największa gospodarka Europy nie może stanąć na nogi

Wyczekiwanego ożywienia w tym roku w Niemczech nie będzie. Gospodarka wciąż pogrążona jest w stagnacji – oceniają analitycy wpływowych think-tanków.

Jeszcze jesienią ub.r. ekonomiści z pięciu niemieckich i austriackich ośrodków analitycznych (Ifo, DIW, IWH, IfW oraz RWI) oceniali, że produkt krajowy brutto Niemiec zwiększy się w br. o 1,3 proc., a w 2025 r. o 1,5 proc. W raporcie opublikowanym w środę przewidują jednak, że w tym roku wzrost PKB wyniesie zaledwie 0,1 proc., a w przyszłym roku 1,4 proc.

Tak duża rewizja prognoz think-tanków nie jest niespodzianką. Inne instytucje już wcześniej pesymistycznie oceniały szanse na ożywienie w Niemczech. Przykładowo, w lutym Komisja Europejska przewidywała, że niemiecki PKB zwiększy się w tym roku o 0,3 proc. Międzynarodowy Fundusz Walutowy w styczniu oczekiwał zwyżki o 0,5 proc.

Niemcy ledwie odrobili straty z pandemii

“Cykliczne i strukturalne czynniki nakładają się na siebie, skutkując niemrawym tempem rozwoju gospodarczego. Wiosną prawdopodobnie rozpocznie się ożywienie, ale nie będzie zbyt silne” – ocenia Stefan Kooths, dyrektor ds. badań ekonomicznych w instytucie IfW z Kilonii.

Największa gospodarka Europy jest pogrążona w marazmie właściwie od pandemii Covid-19. Wprawdzie w latach 2021-2022 produkt krajowy brutto Niemiec rósł dość szybko, ale i tak ledwie zdołał wrócić do poziomu sprzed spadku z 2020 r. (w ujęciu realnym, czyli w cenach stałych). W 2023 r. PKB zmalał zaś o 0,3 proc. W rezultacie był o zaledwie 0,7 proc. powyżej poziomu z 2019 r., podczas gdy PKB całej strefy euro w ciągu tych czterech lat zwiększył się o ponad 3 proc. Dla porównania, PKB Polski w 2023 r. realnie był o 10,5 proc. wyżej niż w 2019 r.

Jakie są źródła słabości Niemiec

Ekonomiści z grupy niemieckich i austriackich think-tanków wskazują kilka źródeł słabości nadreńskiej gospodarki. Po pierwsze, dobra kondycja rynku pracy i wzrost płac przewyższający inflację napędzają popyt konsumpcyjny. Jego odbicie po inflacyjnym szoku było jednak słabsze niż oczekiwano. Wynika to z tego, że siła nabywcza wynagrodzeń wciąż jest niższa niż w 2021 r., czyli przed skokiem inflacji. Do tego poziomu wróci dopiero w II kwartale 2025 r. Po drugie, niemieccy eksporterzy zmagają się ze słabym globalnym popytem na dobra kapitałowe i pośrednie, które są specjalnością Niemiec. Słabe perspektywy rozwoju firm obniżają z kolei ich skłonność do inwestowania. Realne nakłady inwestycyjne przedsiębiorstw nad Renem mają w tym roku być na poziomie z 2017 r.

W tym roku inflacja w Niemczech, według autorów środowego raportu, wyniesie średnio 2,3 proc. po 5,9 proc. w 2023 r. i 6,9 proc. w 2022 r. W kolejny roku zmaleje już poniżej 2 proc., czyli celu inflacyjnego Europejskiego Banku Centralnego.