Odmienne ścieżki monetarne

Ważniejszy jednak wydaje się fakt, iż ostatnie dni handlu przynoszą mnogość komentarzy ze strony przedstawicieli FOMC potwierdzających scenariusz podwyżek stóp w USA przed końcem roku. Fakt ten był jednym z głównych czynników, które doprowadziły do dynamicznej zniżki kwotowań głównej pary walutowej od początku tygodnia. Innym z czynników, które ciążyły na wycenie wspólnej waluty, był fakt pojawienia się spekulacji (po wywiadzie P. Praeta) co do poszerzenia programu QE w wykonaniu EBC. Główny jego ekonomista zwrócił uwagę na możliwe zwiększenie stymulacji w celu przeciwdziałania spirali deflacyjnej w strefie euro. W konsekwencji obserwujemy więc potencjalny wzrost różnic w zakresie polityki monetarnej pomiędzy instytucjami, co bezpośrednio działa na korzyść amerykańskiej waluty. W przypadku złotego obserwujemy relatywną stabilizację kwotowań, pomimo wtorkowej lekkiej zniżki na bazie mocniejszego dolara. Lokalnie trudno jest wskazać na realny wpływ tzw. ryzyka politycznego mogącego warunkować słabsze zachowanie PLN na tle koszyka walut regionu. Należy jednak pamiętać, że propozycje ugrupowań wiodących w sondażach oznaczałyby mocne rozluźnienie fiskalne w kolejnych kwartałach.