Dopiero wybicie ponad jej górne ograniczenie będzie sygnałem do większego optymizmu i stanie się zapowiedzią trwalszej poprawy koniunktury. O tym, że nie będzie łatwo tego dokonać, świadczy początek poniedziałkowych notowań, kiedy indeks stracił ponad 1% i ponownie zniżył się do przełamanej linii trendu. Powrót poniżej niej byłby złym znakiem dla byków i w dużym stopniu ograniczyłby możliwość wybicia z konsolidacji w górę. W takiej sytuacji bardziej prawdopodobny stałby się spadek w okolice 1200 pkt., stanowiących najważniejsze w tej chwili wsparcie.
Jeszcze ciekawiej jest na wykresach S&P500 i DJIA, generujących te same sygnały. W obu przypadkach doszło do odbicia od lokalnego szczytu z 31 lipca i trzymiesięcznej linii trendu, co należy interpretować negatywnie. Znacząco zwiększa to szanse na realizację wariantu, traktującego ostatnie zwyżki jako formację zwyżkującego trójkąta, z której wybicie nastąpiłoby dołem i zapowiadało kontynuację spadków. Dla S&P500 kluczowym poziomem w tym wypadku jest 865 pkt., dla DJIA 8270 pkt.
Dosyć różnorodnie zachowują się indeksy z Eurolandu. CAC powiela zachowanie DJIA, z tym że w piątek wybił się ponad zamknięcie z 31 lipca, by dzisiaj poniżej niego powrócić. To oznacza wysłanie fałszywego sygnału kupna, co jest niekorzystnym czynnikiem dla posiadaczy akcji. Najbardziej pozytywny obraz prezentuje FT-SE, gdzie złamana została linia trzymiesięcznych spadków i linia szyi odwróconej głowy z ramionami. To stanowi mocną podstawę do dalszych zwyżek, które będą możliwe do chwili zamknięcia się indeksu poniżej 4168 pkt., gdzie znajduje się połowa białej świecy z 8 sierpnia i dopiero co sforsowane opory. DAX pozostaje w krótkookresowym trendzie horyzontalnym i poniedziałkowa zniżka niewiele tu zmieniła.
Krzysztof
Stępień
