Przed zamknięciem

Jeśli spojrzeć na wykresy po sesji, to można odnieść wrażenie, że sesja była

przełomowa. Kontrakty, które ślizgały się cały tydzień po linii trendu

spadkowego, w końcu wyraźnie się od niej odbiły i zrobiły nowe szczyty.

Kontrakty01.gif Indeks wprawdzie z tygodniowym opóźnieniem, ale także już

wyszedł nad analogiczną linię trendu. Indeks01.gif Wszystko na obrotach

wyraźnie wyższych od trzech ostatnich sesji. Brzmi pęknie.

Każdy jednak zdaje sobie sprawę, że ruch możliwy był głównie dlatego, że

odbywał się na "świątecznej" sesji i tradycyjnie już podaż jest wtedy

nieobecna. Wszelkie impulsy, jaki w takie dni spływają rynek, często bywają

zbyt przesadnie przekładane na kursy. Fundusze działają wtedy jak mała

spółdzielnia, bo wiadomo przecież, że nikt rynku nie zasypie akcjami. Do

tego doszedł fakt, że bezkarność wobec zachodnich parkietów rozciąga się też

na poniedziałek (Memorial Day w USA). Niby powinienem w tym miejscu

wspomnieć o jakiś bardziej medialnych powodach wzrostu, takich jak przejęcia

w sektorze bankowym. Ale starsi inwestorzy wiedzą, że przy takich nastrojach

wzrost byłby pewnie taki sam i bez tej wiadomości. Tyle tylko, że byłyby to

koszyki zleceń na koniec sesji służące dobremu zamknięciu tygodnia.

W poniedziałek zaczynamy zupełnie oddzielny rozdział giełdowej historii.

Zaczniemy od reakcji na francuskie referendum, a skończymy w piątek raportem

z amerykańskiego rynku pracy. W kwestii tego pierwszego zwróciłbym uwagę, że

ewentualne francuskie "TAK" w bardzo krótkim terminie pomoże złotemu i

giełdom w naszym regionie. Ale po tej lampce szampana przyjść powinien mocny

kac, gdyż problem poparcia konstytucji w drugiej połowie roku dopadłby wtedy

Polskę, co w połączeniu z trwającą wtedy podwójną kampanią wyborczą,

przeceni złotego i GPW znacznie mocniej, niż nawet zdecydowane "NON" już w

najbliższą niedzielę. Ale o tym (i tamtym) szerzej już w Weekendowej. 06 07 MP