Przed zamknięciem

Po dwóch sesjach konsolidacji, która była taką "korektą w biegu", indeksy

ponownie ruszyły mocno do góry. Najważniejsze teraz pytanie po takiej sesji

jest takie, czy nie przekroczyliśmy czasem tej granicy, która dobre

zachowanie rynku oddziela od tego zbyt dobrego. Odpowiedź na to pytanie

zawsze będzie lekko subiektywna, bo nie sposób przecież zdefiniować jak duże

powinny być obroty i wzrost indeksów, by mówić np. o rynkowej euforii.

Ja wciąż pozostaję w obozie byków, ale dzisiejsze zachowanie rynku każe

zachować ostrożność. Na wrześniowej serii kontraktów wyrysowaliśmy

najdłuższą białą świeczkę w całym miesięcznym trendzie wzrostowym. Byki

oczywiście mogą powiedzieć, że potwierdza to tylko ich dominację, ale

historia pokazuje, że rynek zdecydowanie dłużej i wyżej rośnie, gdy idzie w

górę małymi kroczkami (wspinając się po ścianie strachu), niż w momencie,

gdy trend zostaje zdynamizowany. Dla przykładu można spojrzeć na indeks i

cały ponad dwumiesięczny trend spadkowy z przełomu lutego/marca. Trzy

największe czarne świece poprzedzały najpierw dwie marcowe korekty, a potem

w maju po takiej czarnej świecy wyznaczaliśmy dno.

Szerokość rynku na dzisiejszej sesji też nie przemawia na korzyść byków.

Aktywność dużych graczy koncentrowała się tylko na kilku kluczowych

spółkach, a ponad połowa z WIG20 była pomijana. Trochę inaczej wyglądało to

w ostatnich tygodniach stabilnych wzrostów. Także warto zwrócić uwagę na

wyróżnianie się GPW na tle innych parkietów (BUX -0,3%, Euroland po około

+0,3%, a WIG20 +1,7%). Do pewnego poziomu jest to korzystne, potem

niebezpieczne. Ale tak jak pisałem proszę potraktować to tylko jako sygnały

ostrzegawcze, które nie są jeszcze sygnałem do zwrotu, a które równie dobrze

mogą być zgaszone choćby tylko jednym argumentem o ujemnej (choć już

wyraźnie mniejszej) bazie, której poziom nie ma nic wspólnego z euforią. Kontrakty9.gif Indeks9.gif 56

57 MP