Przed zamknięciem

Po dynamicznym zwrocie z 23 czerwca ostatni tydzień był systematycznym

odrabianiem strat. Korektę zakończyliśmy już w poniedziałek na pierwszym z

ważniejszych wsparć (to samo indeks). Kontrakty01.gif Indeks01.gif Tym

samym spadek nie sięgnął nawet 38,2% (ok. 1970 pkt) zniesienia fali

wzrostowej rozpoczętej w połowie maja. Na głębszą korektę nie pozwolił

koniec półrocza, który wymusił na funduszach strojenie okienek, co

szczególnie było widoczne na TPS (czytaj - w wydawanych ostatnio pozytywnych

rekomendacjach), której tygodniowy wzrost był największy od lutego.

Paradoksalnie, tym razem ja wcale nie odbieram tak płytkiej korekty jako

byczy argument, mimo że wcześniej sam oczekiwałem kolejnej próby walki o

nowe szczyty hossy. Przy utrzymujących się od wielu tygodni mocno

pesymistycznych nastrojach (baza/wigometr) znacznie lepsza dla trwałości

trendu byłaby w ostatnim tygodniu głębsza realizacja zysków oczyszczająca

rynek z zagorzałych pesymistów i dopiero po tym, kolejny atak na szczyty. No

ale giełdowy kalendarz ma swoje prawa i window dressing wygrało.

Może zdanie miałbym teraz nieco bardziej optymistyczne, gdyby nie obroty na

dzisiejszej sesji. Od początku tygodnia trwa systematyczna wspinaczka, do

tego węgierski BUX wychodząc na nowe szczyty hossy wywiera presję na GPW, a

u nas w piątek widzimy znowu tylko mozolny wzrost wynikający jedynie z

zupełnego braku podaży na kluczowych spółkach. Nie było agresywnego kupna

rozbijającego prawą stronę. Wygląda to po prostu tak, jakby fundusze nie

chciały już kupować, ale z drugiej strony przedłużony weekend w USA (dający

pełną niezależność) i wzrosty rynków europejskich, wymuszają ruch w górę

także na WIG20. Nie chcę negować tego wzrostu, a jedynie zwracam uwagę, że

nie jest to zachowanie rynku, który moim zdaniem świadczyłby teraz o

możliwości trwałego wzrostu ponad ostatnie szczyty. Jeśli region zawróci,

będziemy od niego słabsi. 45 46 MP