Przed zamknięciem

Otwarcie notowań było obiecujące. Kontrakty rozpoczęły notowania od wzrostu

i wydawało się, że będziemy mieli kontynuację wczorajszego ruchu. Jednak

początek notowań na rynku kasowym mógł wiarę w taki przebieg wydarzeń

wystawić na ciężką próbę. Niemrawa aktywność oraz spadek cen nie był

sygnałem optymistycznym. Nie trwało to jednak długo. Popyt w końcu wziął się

w garść i wyciągnął ceny z minusów nad wczorajsze maksima. W południe podaż

ponownie chciała przejąć inicjatywę, ale była to już tylko marna próba.

Mamy za sobą spory wzrost, co ważne po wzroście w dniu poprzednim. Zwyżce

cen towarzyszy całkiem spora aktywność i przyzwoity obrót. Nie są to może

wartości rekordowe, ale jak na ostatnie dni, wybijające się ponad

przeciętność. Wydaje się, że rynek jest u progu testu poziomu oporu w

postaci szczytu z końca lutego. W czasie całej sesji znacząco wzrosła liczba

otwartych kontraktów. Widać, że rynek się polaryzuje. Duża różnica w

oczekiwaniach co do kierunku ruchu wynika właśnie z bliskości oporu. Rośnie

liczba graczy chcących złapać szczyt w przeświadczeniu, że ceny nie wyjdą

ponad 2126 pkt. Podaż jest pewna siebie. Nie dość, że rośnie LOP, to jeszcze

mamy sporą ujemną bazę (-23 pkt).

Pomimo ostatnich wzrostów trudno nastroje panujące na rynku uznać za

optymistyczne. Tym samym przemawia to za możliwością wyznaczenia przez

indeks WIG20 i kontrakty nowych tegorocznych rekordów. O kierunku trendu,

który także to sugeruje, nawet nie wspominam. Ostatnie testy wsparć

zakończyły się pomyślnie dla posiadaczy długich pozycji. Czy tylko chęć

wyznaczenia podwójnego szczytu ma wystarczyć do zatrzymania wzrostu?

Paradoksalnie właśnie ona może doprowadzić, że szczyt z lutego zostanie

pokonany szybciej. Trend karmi się wątpliwościami w jego kontynuację.

Aktywność podaży w okolicy oporu to właśnie przejaw tych wątpliwości.

Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ