Przed zamknięciem

Sesję zaczęliśmy wysokim otwarciem, co było reakcją na pozytywne zakończenie

notowań w USA oraz świadomością, że wzrost na otwarciu sesji będzie

jednocześnie wybiciem z małej odwróconej formacji głowy i ramion. Faktycznie

do wybicia doszło, ale dalszy przebieg notowań już pozostawiał wiele do

życzenia.

Jeszcze przed południem ceny wróciły do okolic linii szyi, ale nie to było

poważny zagrożeniem. W końcu po wybiciu ceny mają prawo wrócić i odbić się

od linii szyi. Problem w tym, że samo wybicie było dość słabe i dodatkowo

nie potwierdzone przez skok obrotów. Drugim problemem był fakt, że cena

kontraktu spadając do okolic wsparcia nie odbiła się, ale weszła w

konsolidację. Tym samym nie można było mówić o odbiciu. Szybki spadek w

ostatniej godzinie notowań załatwił wszystko. Wybicie zostało zanegowane, co

pociągnęło za sobą zwiększenie aktywności po stronie podaży.

Zanegowanie wybicia to sygnał słabości popytu. Jest to tym bardziej

znaczące, że na rynku kasowym do podobnego wybicia nawet nie doszło. Indeks

nie pokonał szczytów z wcześniejszych dni lutego. Cała sesja nie nastraja

optymistycznie, ale też jeszcze nie przesądza o dłuższej przewadze podaży.

Cały czas przebywamy nad poziomem wsparcia w postaci dołka z połowy

stycznia, czyli na razie założenie o trendzie wzrostowym jest nadal

aktualne. KJ