Przed zamknięciem

Dzisiejsza sesja była bardzo ciekawa, choć nie obyło się bez konsolidacji,

która jest stałym elementem naszego krajobrazu rynkowego. Tym razem po

wzrostowym początku notowań weszliśmy właśnie w taką konsolidację, z której

około południa (co jest na naszym rynku raczej ewenementem) udało się wyjść

w górę. Przez kilka kolejnych godzin rynek zmagał się z poziomem 2790 pkt,

czyli poziomem szczytu z poniedziałku. Wyjście nad oznaczałoby też faktyczne

wybicie ponad linię łączącą dwa dołki z przełomu lutego i marca oraz dwa

ostatnie lokalne szczyty, a także oznaczałaby wyjście ponad linię trendu

spadkowego, jaką da się oprzeć na szczycie z końca lutego oraz 6 marca.

Kontrakty9.gif Indeks9.gif

Niemal do samego końca sesji wynik tej potyczki nie był przesądzony, choć

popyt utrzymując się blisko szczytów miał cały czas niewielką przewagę.

Sprawa rozwiała się dopiero w ok 30 minut przed końcem notowań, gdy na

kasowym pojawiły się sporej wielkości koszykowe zlecenia kupna. Pojawiły się

maksy indeksu, a ceny kontraktów skoczyły w górę. W efekcie pojawiło się

kilka pozytywnych sygnałów (pokonanie dwóch linii trendu i formacja

podwójnego dna), choć trzeba przyznać, że wielkość obrotu nie wskazuje, że

za popytem stoi poważny kapitał. Dzięki tej zwyżce udało się nam oddalić od

wsparć, ale nie jestem przekonany co do tego, że to już koniec zabaw w ich

okolicy. Ten wzrost nie wygląda na powrót do trendu, a co za tym idzie,

trudno się po takim ruchu spodziewać, że doprowadzi ceny w okolice rekordów

hossy, nie mówiąc o ich poprawianiu. KJ