Przed zamknięciem

Pierwsza sesja nowego tygodnia miała być senna i taka faktycznie była.

Dlaczego miała? Wpływają na to dwa czynniki. Pierwszym jest brak

poważniejszych publikacji dotyczących danych makroekonomicznych, a drugim

przesunięcie czasowe względem czasu w USA, które skutkowało wyskoczeniem

momentu rozpoczęcia sesji za oceanem z okienka czasowego notowań w

Warszawie. Z tym drugim czynnikiem będziemy się borykać przez cały tydzień.

Poniedziałkowa cisza rynkowa wynikająca z braku danych makro, to jedno, ale

wynikała ona także w faktu, że we wtorek na rynku pojawi się ważna

informacja dotycząca amerykańskich stóp procentowych, co skutecznie zmroziło

wszelki światowy handel. Notowania głównych wielkości ekonomicznych

zmniejszyły amplitudy wahań w oczekiwaniu na komunikat, jaki ma zostać

opublikowany po posiedzeniu FOMC. Sama decyzja co do wysokości stóp

procentowych jest już "przewidziana" i w pełni zdyskontowana przez rynek.

Niewiadomą pozostaje treść wspomnianego komunikatu. Zapoznając się w nią

wszyscy będą doszukiwać się wskazówek, które mają za zadanie pomóc w

odpowiedzi na pytanie, ile jeszcze podwyżek stóp czeka amerykańską

gospodarkę. Po wypowiedziach szefa Fed, Bena Bernanke z ubiegłego tygodnia

można dojść do wniosku, że jutrzejsza wielce prawdopodobna decyzja o

podwyżce stóp nie będzie ostatnią w ramach trwającej obecnie sekwencji

zacieśniania polityki pieniężnej w USA.

Łatwo się domyśleć, że z technicznego punktu widzenia dzisiejsza sesja

niczego nie zmieniła. Przebywamy w środku konsolidacji, a więc każdy ruch

jest teraz możliwy. Ograniczeniami tego ruchu są granice konsolidacji (lekko

spadający kanał). Ruch w górę wydaje się mało przekonujący. Styl zakupów

jest słaby, a tym samym raczej nie można liczyć, że atak na szczyty zakończy

się sukcesem. Być może rynek jeszcze raz obniży loty, by później rosnąć już

w lepszym stylu. Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ