Przed zamknięciem

Przebieg sesji można uznać za oznakę przewagi popytu. Nie chodzi tu tylko

o fakt, że przez większą część sesji ceny przebywały nad poziomem otwarcia

notowań, ale także ważny jest fakt zignorowania kilku niekorzystnych

czynników, które miałyby prawo zaniepokoić graczy. Wśród tych czynników do

najważniejszych zaliczyć można wysoką rentowność obligacji w USA. W piątek

w przypadku obligacji 10-letnich osiągnęła ona poziom bliski 5%. Ostatnio

5% notowano w czerwcu 2002 r. Każdy ma świadomość, że 5% jest dość ważną

barierą psychologiczną. Być może szybko do wybicia w górę nie dojdzie, ale

pamiętajmy, że znacznie ważniejszym był poziom 4,7%, który już został

pokonany. Pokonanie 5% wydaje się więc tylko kwestią czasu i to wcale nie

musi być odległa perspektywa.

Wzrost rentowności obligacji w USA to wyraz oczekiwań rynku na kolejne

podwyżki stóp procentowych Fed. O ile jeszcze nie dawno zastanawiano się,

czy dojdzie do kolejnego zacieśnienia polityki pieniężnej w maju, tak

teraz właściwie wszyscy są zgodni, że takie dylematy należy przenieść na

kolejne terminy. Efektem tego był także spadek wartości indeksów

akcyjnych. Taka perspektywa powinna niepokoić polskich graczy. Tym czasem

spadek w stosunku do piątkowego zamknięcia okazał się symboliczny.

W czasie sesji indeks zaliczył nowy rekord hossy. Mimo to nie można uznać,

by była to sesja kontynuacji piątkowego wzrostu. Po pierwsze, rekord

został poprawiony jedynie nieznacznie. Kluczowy dla indeksu

(psychologicznie) poziom 3000 pkt nie tylko nie został pokonany, ale

właściwie nie został zaatakowany. Po drugie, aktywność na sesji jest na

tyle niska, że wskazuje raczej na korekcyjny charakter notowań. Wydaje

się, że popyt nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Jeśli to korekta to

płaska, jeśli fałszywy atak na szczyt to nie zakończył się zupełnym

fiaskiem. Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ