Przed zamknięciem

W Warszawie nadal trwa walka między dwoma tendencjami: reakcją na

krótkoterminowo korzystny wzrost cen na rynkach surowcowych oraz reakcją

na długoterminowo znacznie mniej korzystny wzrost cen na rynkach

surowcowych. Dzisiejsza sesja pokazała, że krótki termin jest w tej chwili

ważniejszy, a na antycypację problemów przyjdzie czas później.

Sesja zaczęła się mocno, czego należało oczekiwać ze względu na

poniedziałkowe rekordy na rynkach surowcowych. Ropa jest bliska swoim

rekordom, złoto już bije kolejne, a miedź i srebro kreślą dynamiczną

hiperbolę. Wymarzone warunki dla naszych spółek surowcowych, które mają

znaczny udział w indeksie. Nie dziwią zatem kolejne jego rekordy. Parę dni

temu obserwowaliśmy walkę z poziomem 3000 pkt, a dziś była szansa na

pokonanie 3100 pkt. Ten wyczyn się jednak nie udał. Jednym z powodów może

być rezerwa w zakupach u części inwestorów ze względu na jedną z opinii,

że poziom 3150 pkt jest możliwym poziomem końca hossy.

Nauczeni wydarzeniami ostatnich miesięcy nie szukamy "możliwych" poziomów

szczytów, bo tych może być wiele. Kilkukrotnie rynek "miał już tylko

spadać", ale jak widać nie spada. Zauważmy, że jeśli poziom cen indeksu

niemal bezpośrednio zależy od poziomu cen miedzi czy srebra to faktycznie

jest bardzo trudno wyznaczyć potencjalny poziom końca naszej hossy, bo

wiązałoby się to z próbami określenia poziomu końca wzrostu na tych

surowcach. Problem w tym, że ich ceny kreślą hiperbole, a w tym wypadku

szukanie końca ruchu jest mało rozsądne. Pozostaje nam więc obserwacje

wsparć. Na razie pierwszym wsparciem można uznać górne ograniczenie

kanału, a jakiego kursy wybiły się po trzech miesiącach wahań. Jest on

dobrze widoczny na wykresie dziennym (patrz obok). Zatem wsparcie mamy w

tej chwili w okolicy 2850 pkt. Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ