Przed zamknięciem

Są takie tygodnie w roku, gdy z założenia nie oczekuje się fajerwerków, bo

wiadomo, że aktywność graczy będzie niewielka, a za tym samym zmiany cen

mało wiarygodne. Jednym w takich tygodni jest weekend majowy, czyli

okolice 1 i 3 maja. Przed dzisiejszą sesję nie można był na wiele liczyć,

a jednak okazało się, że rynek nie zanudził nas. Zmiana cen jest spora, a

co ważniejsze dokonała się przy przyzwoitym obrocie.

Ceny zanotowały wzrost, co nie powinno dziwić zważywszy na kierunek i fazę

panującego na rynku trendu. Odbył się on w dwóch fazach. Najpierw mieliśmy

do czynienia z poranną krótką zwyżką, która zamieniła się w południową

konsolidację. Właśnie to, że była to tylko konsolidacja, a nie głębsza

korekta sprawiło, że należało oczekiwać dalszego wzrostu. Ten pojawił się

w drugiej części sesji. Ostatnia godzina notowań przyniosła nowe sesyjne

maksima cen kontaktów.

Do stylu tego końcowego wzrostu można się przyczepić, ale gdy mamy hossę,

szukanie słabych punktów wzrostu może być niebezpieczne. Skłania do prób

walki z trendem, co z pewnością nie należy do najlepszych pomysłów.

Dzisiejsza dobra końcówka miała miejsce po publikacji danych o wyższym niż

oczekiwano wzroście kosztów zatrudnienia w I kw. 2006 r. Dane te są o tyle

ciekawe, że juro poznamy raport o stanie rynku pracy. Gdyby odczyt okazał

się dobry, to szybko dojdą do głosu opinie, że na rynku pracy pojawiają

się napięcia inflacyjne, a to mogłoby spowodować zwiększenie oczekiwań na

kolejną podwyżkę stóp już po majowym posiedzeniu FOMC (tu podwyżka jest

przez rynek uznana za pewną). To są jednak tematy, które naszych

inwestorów w tej chwili nie interesują. Hossa rządzi się swoimi prawami, a

jednym z nich jest ignorowanie zagrożeń. Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ