Przed zamknięciem

O dzisiejszej sesji trudno jest coś napisać odkrywczego. Ruch boczny, jaki

miał miejsce przez większą część sesji, nie wnosi bowiem niczego do obrazu

rynku. Notowania rozpoczęły się do niewielkiego wzrostu, który później

został jeszcze w niewielkim stopniu powiększony. Źródłem optymizmu z

początku sesji były kolejne rekordy na rynkach surowcowych oraz zbliżenie

się średniej przemysłowej Dow Jones do swojego rekordu wszechczasów (z

cenach zamknięcia zabrakło niecałe 100 pkt). Słabą końcówkę można

przypisać obawom o wynik posiedzenia FOMC w USA Kontrakty9.gif Indeks9.gif

Rynek surowców ponownie nam pomógł. Dzięki rekordowym cenom miedzi oraz

powrocie do szczytów ceny srebra przez całą sesję udało się utrzymać cenę

KGH nad poprzednim zamknięciem. Z pozostałymi lokomotywami polskiej hossy

było już gorzej. Słabo spisywał się PKN, ale ma on swoje usprawiedliwienie

w postaci braku wzrostów na rynku ropy naftowej.

Ciekawie wgląda za to sprawa wspomnianego wcześniej podejścia indeksu DJIA

do swoich historycznych wartości. Faktycznie niewiele brakuje i indeks ten

zaneguje całą bessę, jaka miała miejsce na początku tego stulecia. Serwisy

w USA już przebąkują o możliwym powrocie hossy. Jest jeden szczegół, który

niestety może te dobre nastroje popsuć. Czas. Otóż nie zapominajmy, że

porównujemy ze sobą poziomy nominalne. Realnie do szczytów jest znacznie

dalej. Najgorzej wygląda ta sytuacja, gdy weźmiemy pod uwagę zmiany

wartości dolara. Okaże się bowiem, że wzrost skorygowanej o indeks

dolarowy średniej przemysłowej od dołka do chwili obecnej nie osiągnął

jeszcze poziomu połowy wcześniejszego spadku. Czy więc radość jest

zasadna? Nie można także zapomnieć, że to indeks oparty jedynie o 30

spółek. Indeksy szersze, których wartość zależy od liczniejszego koszyka

spółek, mają do szczytów znacznie dalej, co chyba obrazuje stan

amerykańskiego rynku akcji. KJ