Przed zamknięciem

Zapewne większość inwestorów i analityków mocno narzeka na takie notowania

jakie oglądaliśmy na dzisiejszej sesji, ale jedyną alternatywą dla wąskiej

konsolidacji przy śladowych obrotach było rozbujanie rynku przez

spekulacyjne transakcje koszykami zleceń, które pod przykrywką arbitrażu

często właśnie w takie dni próbują rzeźbić pożądany przez dużych inwestorów

obraz rynku i wciągać do tej niebezpiecznej gry szersze grono inwestorów.

Jeśli tak spojrzymy na rynek, to męczący marazm przestaje być harówką

inwestorów, a staje się normalnym etapem giełdowej rozgrywki wynikającym w

tym wypadku z amerykańskiego kalendarza.

Kalendarz ten zmusza też do pisania poniższego tekstu bez znajomości decyzji

Fed, a to w dodatku jak napisałem w poprzednim komentarzu, dopiero druga z

czterech części sesji, która odbędzie się dziś za oceanem. Co w takim

wypadku dalej robić ? Nawet łamany kołem nie wypowiedziałbym teraz żadnej

innej rekomendacji jak znienawidzone przez inwestorów "stać z boku (nie

dostawać amoku)". Jutro z rana sytuacja na rynkach może być diametralnie

inna (czytaj - spora luka) i niekoniecznie musi odzwierciedlać faktycznie to

co chciał powiedzieć/zasugerować Bernanke, czego przykład mieliśmy ostatnio

choćby 19 lipca i 29 czerwca, gdy indeksy amerykańskie euforycznie reagowały

na sugestie niskiej inflacji, a potem szybko korygowały te ruchy. Zapewne

jednak jutro z rana o tych dwóch datach nikt nie będzie pamiętać i wszystkie

europejskie parkiety odwzorują nastroje przeniesione ze Stanów. Mimo aury

tajemniczości wokół Greenspana, za jego kadencji reakcje na treść

komunikatów były przewidywalne, a od czasu zmiany warty na stanowisku

prezesa Fed, w krótkim terminie przypomina to raczej rosyjską ruletkę.

Inwestującym w USA życzę więc stalowych nerwów wieczorem, a rodzimym

inwestorom z GPW w tym układzie przyda się raczej po prostu więcej

szczęścia. 18 19 MP