Przed zamknięciem

To już druga sesja tego tygodnia, która swoim przebiegiem potwierdza

wcześniejsze przypuszczenia, że cały tydzień będzie raczej spokojny. Niska

rozpiętość wahań oraz śmieszna wręcz wartość obrotu nie pozostawiają

wątpliwości. Na przełom musimy jeszcze poczekać. Jedynym pocieszeniem,

jeśli można w ogóle tak mówić, jest przypuszczenie, że konsolidacja trwa

już na tyle długo, że pora wybicia jest coraz bliżej. Oczywiście sam

moment nie jest do przewidzenia. Za to można przypuszczać, że skala ruchu

będzie przynajmniej podobna do spadku z początku sierpnia, choć oczywiście

kierunek pozostaje niewiadomą. Ja pewną przewagę daję niedźwiedziom, ale

nie jest ona przytłaczająca.

Co skłania do takich oczekiwań? Patrząc na wykresy Kontrakty9.gif

Indeks9.gif widzę przebite linie trendu wzrostowego, które jednocześnie

były dolnymi ograniczeniami klina zwyżkującego - formacji uznawanej za

korekcyjną w stosunku do poprzedzającego ją spadku cen. Rynek kontraktów

nie był w stanie nawet powrócić nad drugą, bardziej łagodną linię, a tylko

się od niej odbił. Z pewnością nie jest to byczy znak. Bykom nadzieję

podtrzymuje fakt, że po pokonaniu wspomnianych linii rynek nie zwalił się

w szybkim tempie, a jedynie wszedł w konsolidację. Daje ona szansę na

negację sygnałów spadków, ale na razie do tej negacji nie może dojść. KJ