Przed zamknięciem

Wczorajszą sesję nazwałem "technicznym zabiegiem", który skoncentrował się

na przechodzeniu (masowej ewakuacji) z wygasających w trzeci piątek grudnia

kontraktów terminowych na WIG20 na serię marcową. Dzisiejsza sesja niemal

niczym się nie różni. No może poza drobnym szczegółem, że pierwsza godzina

sesji nie była tym razem przeceną, ale odrobieniem całego wtorkowego

wahnięcia w dół. Dalsza część notowań to ponownie konsolidacja w bardzo

wąskim zakresie.

Mamy więc kolejną, już szóstą sesję, która nie wnosi nic nowego do obrazu

rynku i jest odpoczynkiem po gwałtownym mikołajkowym 162 pkt. wyskoku (05-06

grudnia), dzięku któremu indeks pokonał majowe szczyty hossy. Niedźwiedź

zauważyłby, że brak kontynuacji wzrostu po pokonaniu tak ważnego oporu

świadczy o słabości rynku. Byki mówią, że dopóki konsolidacja trzyma WIG20

ponad poziomami majowych szczytów, dopóty szansa na wzrost jest zdecydowanie

większa niż prawdopodobieństwo przeceny.

Ja w tym sporze jestem na razie dokładnie po środku, gdyż ocena kondycji

rynku i jego perspektyw w krótkim terminie jest obecnie znacznie utrudniona

ze względu na skoncentrowanie uwagi inwestorów nie na rynkowym otoczeniu

(np. dane o sprzedaży detalicznej w USA zostały zignorowane przez GPW), ale

na wygasaniu kontraktów. Natomiast moje poglądy na nieco dłuższy termin

zmianie nie uległy i konsolidacja tuż nad majowymi szczytami hossy

dyskontuje już wszystko, włącznie z efektem stycznia. Trudno jednak

oczekiwać, by rynek pogrążył się na obecnych poziomach w marazmie na kolejne

2 miesiące. Potrzebny jest jednak jakiś mocniejszy impuls. Najbliższe z nich

to dla GPW czwartkowe wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych w

listopadzie (14:00) i bliźniacza publikacja w USA o 14:30, która wobec

ostatnich dylematów Fed może mieć ogromny wpływ na rynki finansowe na całym

świecie.