Przed zamknięciem

Na szczęście kończymy już tą sesję. Jak to zwykle bywa w poniedziałek,

inwestorzy powstrzymali się z podjęciem decyzji i jedynie przyglądali się

biegowi wydarzeń.Swoją drogą nie było się czemu przyglądać. Tu nie chodzi

nawet o niską aktywność, ale także niewielką zmienność cen. Tylko na

początku notowań byliśmy nieco oddaleni od poziomu piątkowego zamknięcia,

ale jeszcze przed południem ta różnica została niwelowana i pozostałą

część dnia spędziliśmy na niewielkich wahaniach raz nad, raz pod poziomem

poprzedniej końcówki.

Zaczęliśmy dość nisko, co było efektem piątkowej przeceny na rynku miedzi.

Inwestorzy obawiali się, że KGH na to zareaguje, co zepsuje nastroje na

całym rynku. Stało się inaczej. Reakcja ceny koncernu miedziowego była

niewielka, a przez większość sesji spółka odnotowywała plusy. Skoro paniki

nie odnotowano to kurs kontraktów wzrósł korygując swój zbyt pesymistyczny

początek sesji. Reszta jest już znana.

Z technicznego punktu widzenia oczywiście nic się nie wydarzyło, a skoro

nic się nie wydarzyło, to nadal obowiązującymi są wnioski sprzed weekendu.

O ile nieudany atak na rekordy może martwić, to trzeba także zauważyć, że

poziomy wsparcia pozostają nienaruszone. Nie ma więc powodu do zmiany

oceny. Na rynku nadal przewagę ma popyt, a podaż nadal pozostaje bierna.

Zmiana pojawi się dopiero, gdy zaczną podać wsparcia. W tej chwili sporo

do tego brakuje, bo za najbliższe poważniejsze wsparciem można uznać

lokalny dołek sprzed dwóch tygodni. Póki nie zostanie on pokonany, nie

wypada myśleć o grze na spadek cen. Takie myśli wynikałyby raczej z

chciejstwa (czy jak kto woli "nosa"), a nie analizy. Owszem, istnieją

przesłanki za spadkiem cen, ale skoro sam rynek nie chce na razie spadać,

to trzeba je odłożyć na półkę. KJ