Na powyższym wykresie indeksu WIG pokazane są dwa rodzaje sygnałów transakcyjnych, które można uzyskać dzięki oscylatorowi RSI. Strzałki skierowane w dół oznaczają wskazania sprzedaży (pozycja krótka), a te skierowane w górę sygnalizują kupno (pozycja długa). W strefie oznaczonej numerem 1 pokazane są sygnały uzyskiwane przez wyjście RSI ze stref wyprzedania i wykupienia. Gdy linia wskaźnika spada poniżej 70 pkt, jest to wskazanie sprzedaży, a gdy rośnie powyżej 30 pkt – wskazanie kupna. W strefie numer 2 pokazana jest natomiast dywergencja spadkowa. WIG wyznacza nowy szczyt, a RSI go nie potwierdza. Dzieje się to w strefie wykupienia, więc jest to sygnał sprzedaży.PZ
Dwa poprzednie odcinki naszego cyklu, w którym testujemy popularne narzędzia analizy technicznej, poświęciliśmy Oscylatorowi Stochastycznemu (OS). Okazało się, że próba jego stosowania zgodnie z książkowymi zaleceniami kończyła się stratą, a w najlepszym wypadku niezbyt dużym zyskiem. Gdy zmieniliśmy podejście i zastosowaliśmy OS odwrotnie do zaleceń podręcznika, osiągnęliśmy znakomite rezultaty, a wyniki testów były bardzo stabilne.
Dziś na warsztat weźmiemy najpopularniejszy oscylator, jakim jest RSI. Sprawdzimy, czy dwie najczęściej stosowane strategie, które bazują na tym wskaźniku, faktycznie są opłacalne.
Teraz kwartalna e‑prenumerata z rabatem 34%!
Obserwuj świat finansów i bądź gotowy na codzienne decyzje biznesowe.
Subskrybuj i zyskaj dostęp do aktualnych i sprawdzonych informacji, wnikliwych analiz, komentarzy ekspertów, prognoz i zestawień publikowanych wyłącznie w "Parkiecie".
