Nawozy - zgodnie z Ustawą o nawozach i nawożeniu - to nie tylko produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb, ale także do zwiększania żyzności stawów rybnych. Dzieli się je na: wytwarzane z substancji organicznych, tzw. nawozy naturalne, oraz produkowane z surowców mineralnych, tzw. nawozy mineralne, czyli nieorganiczne. Nas będą interesować nieorganiczne, które zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, mogą być źródłem głównych, czyli podstawowych składników pokarmowych. Należą do nich: azot, fosfor i potas oraz drugorzędne składniki pokarmowe, m.in.: wapń, magnez i siarka. Trzecia grupa to tzw. mikroskładniki pokarmowe, na które składają się: bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan, molibden i cynk.
Mikroskładniki pokarmowe, jako niezbędne dla wzrostu roślin, pobierane są w niewielkich ilościach w porównaniu z podstawowymi i drugorzędnymi składnikami pokarmowymi. To, czy dany składnik pokarmowy można stosować w formie stałej (sypkiej) lub w formie płynnej (jako roztwór lub zawiesina), zależy od wielu czynników wynikających z właściwości fizykochemicznych samych soli, w których zawarte są te składniki pokarmowe. Nie bez znaczenia są także: ilość, tempo i specyfika pobierania ich przez rośliny i charakter przemian w glebie oraz aspekt poprawy jakości plonów i bezpieczeństwo ekologiczne.
Z nawozów azotowych w formie płynnej można stosować azot doglebowo w postaci roztworu saletrzano-mocznikowego, czyli tzw. RSM, produkowanego m.in. przez Zakłady Azotowe Puławy oraz Zakłady Azotowe Kędzierzyn.
Do dolistnego dokarmiania azotem nadaje się przede wszystkim mocznik, który jako prosty związek organiczny (ale w grupie nawozów nieorganicznych) wykazuje znikome właściwości parzące. Stosowany roztwór sporządzają rolnicy ze stałej granulowanej formy mocznika, produkowanego w Zakładach Chemicznych Police oraz w Zakłady Azotowe Puławy i ZA Kędzierzyn. Technologia dolistnego stosowania mocznika jest dopracowana i coraz powszechniej stosowana. Szacunkowo można stwierdzić, że już prawie 10 proc. azotu stosuje siź w formie płynnej.
Pozostałe podstawowe składniki pokarmowe, czyli fosfor i potas, stosowane są głównie w formie stałej. Szczególnie fosfor, jako słabo rozpuszczalny, trudno tworzy roztwór lub jednorodną zawiesinę, dlatego do oprysku (w formie płynnej) muszą być stosowane droższe związki tego pierwiastka.