Dane kontra trend

Minęło już 4,5 miesiąca od czasu ustanowienia przez WIG tegorocznego szczytu. Na pierwszy rzut oka nasuwa się wniosek, że tak długotrwała dekoniunktura

to odzwierciedlenie niekorzystnych zjawisk zachodzących

w gospodarce. Tymczasem

ostatnie dane dowodzą czegoś zupełnie przeciwnego - sprzedaż detaliczna rośnie w niemal rekordowym tempie, a produkcja przemysłowa zaczęła odzyskiwać wigor. Zagrożeniem, rzecz jasna, jest presja inflacyjna skutkująca rosnącymi kosztami pieniądza, ale pytanie, czy jest to czynnik aż tak negatywny, by mógł zagrozić zyskom spółek napędzanym przez koniunkturę gospodarczą. Świetne dane świadczą o tym, że upływający kwartał powinien podtrzymać dobrą passę, jeśli chodzi o wzrost zysków firm.

W tej sytuacji powstaje naturalny wniosek, że być może głęboka przecena akcji wynika nie tyle z dyskontowania pogorszenia parametrów makroekonomicznych, co raczej z procesu uatrakcyjniania wycen. Jeśli bliższy prawdy jest ten drugi scenariusz, to nie ma co wieścić długotrwałej bessy.

Warto zwrócić uwagę, że w czasie poprzedniej bessy zarówno indeksy akcji, jak i dane makro oddalały się od szczytów. Teraz jest inaczej. Można spekulować, że kiedy

przyjdzie zdecydowane odbicie, to jego liderami będą spółki

z sektorów cyklicznych (wrażliwych na koniunkturę gospodarczą),

takie jak firmy zajmujące się sprzedażą detaliczną. To właśnie im sprzyjają warunki makroekonomiczne.

Prognozowanie złożonych relacji między giełdą a gospodarką

to jedno, a podejmowanie decyzji inwestycyjnych to drugie.

Dopóki nie pojawią się konkretne sygnały słabnięcia trendu

spadkowego, nie ma co przywiązywać się zbytnio do pozytywnych danych gospodarczych. Dla inwestorów bardziej liczą się wydarzenia za oceanem. A tam w poniedziałek indeks S&P 500 znalazł się praktycznie na poziomie sierpniowego dołka. Jego przebicie groziłoby być może kolejnym wybuchem paniki na naszym rodzimym rynku, chociaż z drugiej strony nie należy zakładać, że byki poświęcą ten ważny poziom bez walki.

Parkiet