Dziś tego rodzaju papiery wyceniane są wyżej niż ich złotowe odpowiedniki. Marcowa emisja PragmaGo notowana jest z realną marżą 3,99 pkt proc. wobec 5 pkt proc. ponad EURIBOR zapisanych w warunkach emisji. Emisja Cavatiny ze stycznia ub.r. notowana jest z marżą 5,14 pkt proc. wobec oferowanych 6,0 pkt proc., choć złotowe serie dewelopera oscylują w pobliżu nominalnych wartości lub nawet kilka punktów bazowych poniżej. Grudniowa emisja Ghelamco (nie była dostępna szeroko, ale obejmowali ją indywidualni inwestorzy) notowana jest z 4,04 pkt proc. marży (wobec 5,0 oferowanych), a styczniowa – złotowa – z 4,78 pkt proc. marży. Kolejne przykłady można mnożyć – eurowe emisje Kruka, Kredyt Inkaso i Olivii Fin. także notowane są wyżej – to jest z niższą realną marżą – niż ich złotowe odpowiedniki, mimo że w ramach emisji inwestorom proponowano zwykle marżę w takiej samej wysokości, różniły się tylko stawki referencyjne.