Korekta spadkowa na warszawskim parkiecie liczy sobie już dwa miesiące. Pesymiści powiedzą, że to stanowczo za dużo, jak na zwykłą, przejściową korektę (poprzednie trzy ruchy spadkowe obejmowały zaledwie po parę tygodni), tak więc można zakładać, że problemy mają trwalszy charakter. Optymiści odpowiedzą na to, że przecież dotychczasowy zasięg przeceny nie jest zatrważający. Trudno tu mówić o mocnej zniżce, a raczej o stopniowym osuwaniu się notowań. WIG w najgorszym momencie stracił jak dotąd niecałe 5 proc., ostatni tydzień zaś stał pod znakiem raczej chaotycznej huśtawki niż dalszej przeceny i pogłębiania dołków. Jednocześnie np. na wykresie oscylatora stochastycznego z 15 sesji (popularnego wskaźnika technicznego) dopatrzyć się można pozytywnej dywergencji. Oscylator od trzech tygodni stopniowo rośnie, mimo osuwania się WIG, co może sygnalizować wyczerpywanie się podaży.