Światowy kryzys otworzył nową erę dla banków centralnych. Zyskały one możliwość wypróbowania wielu narzędzi, których w normalnych warunkach nie byłyby w stanie wykorzystać: wielkie programy QE, kupowanie obligacji firm z sektora prywatnego, negatywne stopy, TLTRO. Finansowa alchemia weszła na nowy poziom. Rozwój technologii sprawił zaś, że banki centralne stanęły przed nowymi wyzwaniami. Płatności elektroniczne stopniowo wypierają tradycyjną gotówkę, a wirtualne waluty (kryptowaluty), takie jak bitcoin, łamią monopol monetarny państwa. Wiele banków centralnych rozważa kwestię emisji swoich własnych kryptowalut, a niektóre z nich rozpoczęły już, lub wkrótce rozpoczną, programy pilotażowe. Wygląda na to, że aby utrzymać w przyszłości swoje znaczenie, będą musiały emitować wirtualne waluty. Jednocześnie będą musiały coraz częściej mierzyć się z polityczną presją i zarzutami, że ich polityka jest nieprzejrzysta i antydemokratyczna. Możliwe, że niezależność banków centralnych z czasem stanie się przeżytkiem i historyczną anomalią.