I rzeczywiście szeroko rozumiane zapewnienie zgodności z literą i duchem przepisów staje się coraz większą sztuką. W szczególności dotyczy to spółek giełdowych, które oprócz stosowania „normalnych" przepisów zobowiązane są do zachowania zgodności z wymogami odnoszącymi się do emitentów. A te zestawy regulacji niekoniecznie muszą być ze sobą zgodne, niekiedy wręcz stają się sprzeczne.

Olbrzymim wyzwaniem dla emitentów będzie wdrożenie polityki wynagrodzeń. Jest to konsekwencją zmian w dyrektywie o prawach akcjonariuszy, które wymagają zwiększenia zaangażowania akcjonariuszy w poziom zarobków menedżerów. Takie rozwiązanie jest jak najbardziej uzasadnione w przypadku dużych spółek z rozproszonym akcjonariatem, gdzie zdarzały się dość bulwersujące poziomy wynagrodzeń, czy odpraw znanych jako „złote spadochrony". Natomiast niekoniecznie ma to sens w odniesieniu do małych spółek silnie kontrolowanych przez wiodącego akcjonariusza, gdzie powyższe ryzyka nie występują, a jednocześnie wymogi stają się jaskrawym przejawem przerostu formy nad treścią. Sprawozdanie z realizacji polityki wynagrodzeń będzie bardzo drobiazgowym dokumentem, zawierającym szczegółową prezentację poszczególnych składników zarobków w formie bardzo skomplikowanych tabelek, będącym przedmiotem opinii biegłego rewidenta i obrad walnego zgromadzenia akcjonariuszy. Poziom zaangażowania małych spółek w tworzenie wymaganej dokumentacji zdecydowanie przewyższa potrzeby, a przecież za to wszystko na końcu zapłaci spółka z pieniędzy inwestorów.