Enzo Ferrari, rocznik 1898, karierę na torze rozpoczął jako 20-latek. Od 1919 r. był kierowcą testowym i wyścigowym, przede wszystkim w zespole Alfa Romeo. Liczne sukcesy (13 zwycięstw na 47 wyścigów) zachęciły go do założenia w 1929 r. własnego teamu, który nazwał Scuderia Ferrari. Wtedy jeszcze ścigał się w autach Alfa Romeo. Myśl o samochodzie własnej konstrukcji kwitła w nim długo. Pierwszy cywilny wóz sportowy udało mu się stworzyć w 1947 r. i jest to też data założenia marki Ferrari – jednej z najsłynniejszych w historii motoryzacji.
Dino to jeden z najsłynniejszych modeli marki Ferrari. Stylizacja Pininfariny zachwyca niezmiennie od lat.
Od tego pierwszego modelu, czyli Ferrari 125 S, z silnikiem 1.5 V12, wozy mistrza Enzo wyróżniały się wyszukanym stylem, jakością, luksusem i oczywiście osiągami. Bardzo szybko Ferrari stało się synonimem piękna i obiektem pożądania kierowców na całym świecie. Wielka też w tym zasługa zatrudnianych do projektowania nadwozi stylistów, przede wszystkim z firmy Pininfarina, ale także Scaglietti, Bertone i Vignale.
Równie sławne jak samochody, jest ich logo – czarny rumak stojący na dwóch tylnych nogach. Taki koń to we Włoszech symbol szczęścia, a rozsławił go pilot myśliwski z okresu I wojny światowej, Francesco Baracca. As lotnictwa był wielkim idolem Enza Ferrari, więc gdy ten szukał pomysłu na logo swej marki, bez wahania sięgnął po szczęśliwego rumaka Baraccy. Czarny rumak, jak widać, przyniósł szczęście firmie Ferrari, która wciąż jest na topie i budzi ogromne emocje.
Ferrari Dino, produkowane w latach 1968–1974, to jeden z najbardziej popularnych modeli marki. Był pierwszym drogowym samochodem tej firmy z silnikiem umieszczonym centralnie. Jest o tyle wyjątkowy, że był hołdem dla zmarłego syna Enzo Ferrari – Dino. Do dziś zachwyca przepiękne, aluminiowe nadwozie zaprojektowane przez studio Pininfarina, a wykonane przez Scaglietti. Te krągłe linie, przetłoczenia, detale, dobitnie świadczą o mistrzostwie włoskich stylistów. Wóz był dostępny w wersjach 206 GT i 246 GT, a napędzały go silniki 2.0 V6 i 2.4 V6, o mocy odpowiednio 183 i 195 KM. W latach 1973–1980 Ferrari oferowało też bazujący na Dino model 308 GT4 z 256-konnym motorem 2.9 V8, ale to już inna historia.
Opisany na portalu Giełda Klasyków egzemplarz to model 206 GT z 1969 roku. Waży jedynie 900 kg i jest jednym ze 152 wyprodukowanych egzemplarzy. Nie jest klasycznie czerwony, lecz polakierowany na niebieski metalik, wspaniale komponujący się z miodowo-brązową tapicerką. Jednym z jego właścicieli był słynny włoski tenor Mario Del Monaco, jeden z czołowych powojennych śpiewaków operowych. Założę się, że lubił ćwiczyć za kierownicą swoje arie, do akompaniamentu cudownie grającego silnika.
