Gdy w 1998 r. Międzynarodowy Fundusz Walutowy przyznał Brazylii pomoc w wysokości 42 mld USD, aby uchronić ją przed skutkami niewypłacalności ogłoszonej przez rząd rosyjski, ówczesny zastępca dyrektora zarządzającego MFW Stanley Fischer zwrócił się do dyrektorów czołowych banków amerykańskich o udział w tej akcji.
Inaczej jest obecnie. Po przyznaniu ostatnio temu krajowi kredytu wynoszącego 30 mld USD fundusz nie wystąpił z podobną sugestią. Inicjatywy takiej nie wykazał także rząd USA. Rzecznik funduszu William Murray stwierdził, że instytucja ta nie może zmusić banków do pożyczania pieniędzy, natomiast zdaniem amerykańskiego sekretarza skarbu Paula O`Neilla, rządy nie powinny zachęcać instytucji finansowych do czegoś, co nie jest sprzeczne z ich interesem.
Zdaniem ekspertów, kierownictwo MFW może sądzić, że obiecane Brazylii 30 mld USD są kwotą wystarczającą, aby uchronić ten kraj przed niewypłacalnością i przywrócić do niego zaufanie inwestorów zagranicznych. Tymczasem opory władz USA przed wywieraniem nacisku na banki mogą wiązać się z olbrzymimi stratami, poniesionymi niedawno przez te instytucje w Argentynie.
Okazuje się jednak, że pomoc MFW, choć większa, niż przewidywano, nie zahamowała deprecjacji reala, który od maja stracił jedną piątą wartości, ani spadku notowań brazylijskich obligacji skarbowych, niższych już o 30%.
Postępuje też odpływ kapitałów. W lipcu banki przekazały za granicę 1,25 mld USD, dwa razy więcej niż w czerwcu. Ponadto zagraniczne instytucje finansowe, takie jak Citigroup czy Bank of Nova Scotia, ograniczyły działalność kredytową. W tej sytuacji brazylijscy eksporterzy odczuwają dotkliwy brak wsparcia finansowego. Zmusiło to bank centralny i państwowy bank rozwoju do wyasygnowania w tym roku dodatkowo około 2 mld USD na kredyty eksportowe.
