Każda spółka w raporcie rocznym będzie musiała wymieniać pozabilansowe zobowiązania zapadające w ciągu pięciu lat. Chodzi o takie firmy, które tworzą tzw. spółki celowe i za ich pośrednictwem zaciągają długi na korzystniejszych warunkach, a w dodatku takich zobowiązań nie muszą umieszczać w bilansach. Zezwalają na to przepisy o rachunkowości, pod warunkiem jednak, że takie spółki finansowe są kontrolowane przez ludzi lub firmy spoza korporacji. Komisja szacuje wielkość takiego zadłużenia amerykańskich spółek na 3 bln USD.
Jeśli proponowana przez SEC zmiana zostanie wprowadzona do przepisów, to inwestorzy będą mogli dokładniej analizować ryzyko wynikające z zadłużenia spółki. Jednocześnie też nie będą uprzedzali się do firm stosujących takie praktyki, podejrzewając je o podobieństwo z Enronem i niesłusznie uważając, że każdy dług musi być zawarty w bilansie.
Na przykład General Motors miał w ub.r. w takich spółkach celowych aktywa opiewające na 136 mld USD. A Ryder System, największa firma leasingująca ciężarówki, miała na koniec I półrocza pozabilansowe zobowiązania w kwocie 454 mln USD.
Amerykański Kongres zalecił ujawnianie pozabilansowych długów w przyjętej w lipcu ustawie o ładzie korporacyjnym, która miała przywrócić zaufanie inwestorów do rynku po skandalach ujawnionych w księgowości Enrona, WorldComu i innych wielkich firm. Robert Herdman, główny księgowy SEC, zwraca jednak uwagę, że propozycje komisji wykraczają poza tę ustawę. Po pierwsze bowiem, SEC nakłada na spółki obowiązek ujawniania takich zobowiązań, a poza tym dotyczy to długów o terminie spłaty przypadającym w najbliższych pięciu latach.
Inna proponowana przez SEC zmiana w przepisach ma polegać na tym, by prezesi spółek nie mogli sprzedawać akcji, jeśli programy emerytalne zabraniają tego pracownikom. Prezes Enronu Kenneth Lay na dwa miesiące przed bankructwem spółki sprzedał jej akcje za 6 mln USD, podczas gdy rachunki pracowników były zamrożone.
