Dolar amerykański nie może znaleźć dna

Ponieważ postępująca deprecjacja dolara nie budzi obaw Zarządu Rezerwy Federalnej, za prawdopodobne uważa się utrzymanie stóp procentowych na najniższym od 40 lat poziomie. Wynikające stąd podrożenie importu nie powinno nasilić inflacji ze względu na umiarkowany udział w sprzedaży detalicznej zagranicznych towarów i usług.

Początek tygodnia przyniósł dalsze osłabienie dolara, zwłaszcza w stosunku do wspólnej waluty europejskiej. W Londynie jego kurs spadł do rekordowo niskiego poziomu 1,2650 euro. Jednocześnie doszło do obniżenia kursu waluty amerykańskiej w relacji do jena. Pomimo interwencyjnych zakupów dolarów przez Bank Japonii za 1 USD płacono w Tokio 106,94 JPY. Przed interwencją kurs wyniósł 106,76 JPY, tj. najmniej od trzech lat.

Bezpośrednią przyczyną utrwalenia tendencji zniżkowej była wypowiedź jednego z gubernatorów Zarządu Rezerwy Federalnej USA Bena S. Bernanke. Podczas dorocznego spotkania American Economic Association w San Diego stwierdził, że ryzyko kryzysu wywołanego słabością dolara jest niewielkie. Jego zdaniem, wyciąganie ogólnych wniosków na podstawie relacji dolara do euro może być mylące. Kurs waluty amerykańskiej do jednostek pieniężnych najważniejszych partnerów handlowych USA jest bowiem średnio o około 7% wyższy niż w latach 90. i o około 17% niż w 1995 r.

Wypowiedź Bena S. Bernanke utwierdziła rynki finansowe w przekonaniu, że ani bank centralny USA, ani rząd nie zamierzają przeciwdziałać osłabieniu dolara, które poprawia konkurencyjność amerykańskiego eksportu i przyczynia się do ożywienia aktywności ekonomicznej. Przypuszcza się więc, że przynajmniej przez najbliższe trzy kwartały Zarząd Rezerwy Federalnej pozostawi stopy procentowe na obecnym, najniższym od czterdziestu lat poziomie.

Za takim rozwiązaniem przemawia również niewielkie niebezpieczeństwo nasilenia inflacji w USA, związane z podrożeniem importu. Ben S. Bernanke uważa, że umiarkowana część wydatków konsumpcyjnych jest bowiem przeznaczana przez Amerykanów na zakup zagranicznych towarów i usług.

Tymczasem negatywne następstwa słabego dolara dla strefy euro, a także dla Japonii, są w coraz większym stopniu równoważone przez poprawę koniunktury w gospodarce amerykańskiej, która zwiększa popyt na zagraniczne towary i usługi. Strona japońska stara się zresztą przeciwdziałać nadmiernemu wzmocnieniu jena wobec waluty amerykańskiej, o czym świadczy seria interwencyjnych zakupów dolarów.