Słomiany zapał

Po euforycznej środowej sesji wczoraj notowania na amerykańskich giełdach rozpoczęły się od zniżek. Nie jest to zbyt zaskakujące biorąc pod uwagę fakt, jak wątpliwe, przesłanki stały za środowym wybuchem optymizmu inwestorów.

W środę rynki zwróciły uwagę

tylko na jeden z aspektów wystąpienia szefa Fedu - oczekiwane zmniejszenie presji inflacyjnej. Na boku zostawiły sprawę być może nawet ważniejszą - spodziewane osłabienie wzrostu gospodarczego

w USA. Najwyraźniej dopiero wczoraj inwestorzy zaczęli brać tę kwestię pod uwagę i stwierdzili, że perspektywy wcale nie przedstawiają się w takich różowych barwach. Można nawet zaryzykować tezę, że spadek inflacji z powodu słabnącej gospodarki to scenariusz o wiele gorszy dla rynku akcji, niż to, co działo się do niedawna - tzn. rosnące stopy przy umiarkowanie wysokim tempie wzrostu gospodarczego. Wygląda na to, że zapomnieć można o scenariuszu, który byłby najlepszy dla akcji - spadku inflacji bez osłabienia gospodarczego.

Do optymizmu nie skłania także porównanie z sytuacją z końca czerwca - czyli momentu, kiedy Fed ogłosił kolejną podwyżkę stóp, jednocześnie łagodząc nieco ton komunikatu. Już wówczas rynki odczytały to jako zapowiedź końca podwyżek stóp. Zapał kupujących był tak samo duży jak w środę, ale

co z tego, skoro wystarczyło go

w zasadzie na jedną sesję. Po dwóch dniach zaczęto znowu pozbywać

się akcji.

Skoro możliwy koniec podwyżek kosztów pieniądza jest argumentem za wzrostem kursów akcji, to dlaczego indeks S&P 500 znajduje się znacznie niżej niż na początku maja? To właśnie wtedy zaczęto się obawiać, że Fed nie zakończy tak szybko podwyżek. Obecnie opinie rynku są diametralnie inne,

więc dlaczego indeksy nie powróciły do majowych szczytów? Wyjaśnienie jest proste - rynek boi się spowolnienia gospodarczego,

które byłoby o wiele gorszym zjawiskiem niż dalsze podwyżki stóp (które na wzrost gospodarczy przekładają się z dużym opóźnieniem).