Wiosenne przesilenie

Na wczorajszej sesji strach zajrzał w oczy inwestorom. Jak zwykle to bywa w takich sytuacjach, krach przyszedł dość nieoczekiwanie, a nastroje odwróciły się o 180 stopni. Podobnie jak w maju ub. r., zaważyły na tym wydarzenia na rynkach światowych. Gdyby brać pod uwagę sam WIG20, to wczorajsza sesja - mimo gwałtownego spadku - nie jest sama w sobie wydarzeniem przełomowym. To fakt, że indeks znajduje się najniżej od półtora miesiąca. Faktem jest też, że WIG20 znalazł się poniżej szczytu z maja ub. r. (3347,8 pkt). Z drugiej strony, to samo można było jednak powiedzieć już nieraz w ciągu minionych miesięcy. Indeks nie pierwszy raz nie zdołał się utrzymać powyżej majowego szczytu i nie pierwszy raz notuje kilkutygodniowe minimum

(tak było choćby w pierwszej połowie stycznia). Nowością nie jest także stopniowy spadek

rocznej zmiany WIG20, która

obecnie wynosi 19 proc.

wobec 75 proc. przed majowym załamaniem.

Kluczowe znaczenie ma natomiast fakt, że wyprzedaż objęła niemal cały rynek akcji. Przed przeceną uchroniła się symboliczna liczba spółek (7). Spadek indeksu MIDWIG o 4,7 proc. to już nie jest codzienność. W ostatnich latach taka paniczna reakcja na rynku średniaków zdarzyła się jedynie w maju ub.r., gdy w ciągu jednego dnia MIDWIG stracił 5,5 proc. Chociaż indeks nie przebił jeszcze średnioterminowego wsparcia (jakim jest lutowy dołek - 4165 pkt), to wczorajszy spadek to prawdopodobnie zapowiedź problemów z kontynuacją zwyżki.

Biorąc pod uwagę zachowanie

MIDWIG-u po silnych przecenach w ostatnich latach, wydaje się

bardzo prawdopodobne, że nowego szczytu na rynku średniaków nie zobaczymy wcześniej niż za kilka tygodni.

Można przypuszczać, że wczorajszy krach to zwiastun wiosennego przesilenia na rynku akcji. W tym samym okresie

co obecnie pogorszyły się nastroje w 2005 r. Z kolei w 2004 r.

akcje wyprzedawano miesiąc

później - w kwietniu.

Najbardziej wiosenne przesilenie opóźniło się w ub.r., gdy silny trend wzrostowy utrzymywał się

do połowy maja.