The Wall Street Journal: Do ożywienia gospodarki potrzeba nowej polityki

Świat gospodarki potrzebuje nowej strategii, by wytworzyć szybszy wzrost. Ożywienie po poważnej recesji nadal rozczarowuje. Każda choć trochę zniechęcająca informacja makroekonomiczna zwiększa obawy, że na długo jesteśmy skazani na kiepski wzrost.

Coraz silniejsza staje się świadomość, że to, przez co przechodzi teraz świat, to nie zwyczajne recesja i ożywienie znane z okresu po drugiej wojnie światowej. To jest gorsze. Zupełnie inne. Chroniczne. I będzie bardzo trudno jakiejkolwiek jednej gospodarce wyprowadzić światową gospodarkę na lepsze tory bez pomocy innych.

Ale nie ma zgody, jak to zrobić.

Amerykańscy ekonomiści Lawrence Summers, były sekretarz skarbu i Paul Krugman, laureat Nagrody Nobla i publicysta, zalecają o wiele większe rządowe wydatki na infrastrukturę. Przywódcy Republikanów w Kongresie przekonują, że redukcja rządowego zadłużenia teraz i w przyszłości zachęci przedsiębiorców do zwiększania zatrudnienia i inwestycji.

Niemcy próbują zrekompensować słaby popyt krajowych konsumentów i spółek zwiększaniem eksportu i zalecają oszczędności i wzmocnienie kontroli w południowej Europie. Brytyjczycy zaciskają pasa, prowadzą politykę łatwego pieniądza i chcą przy pomocy deprecjacji funta zwiększyć eksport.

Japończycy drukują mnóstwo pieniędzy i obniżają kurs jena, a rząd Shinzo Abe próbuje pogodzić sprzeczne impulsy polityki pieniężnej – zwiększyć opodatkowanie konsumpcji w celu redukcji zadłużenia i zwiększyć wydatki, by przyspieszyć wzrost, a w sumie powoli zmierzają w kierunku zliberalizowania gospodarki. Z kolei Chińczycy zapewniają, że w mniejszym stopniu będą opierali rozwój na eksporcie i niepotrzebnych inwestycjach infrastrukturalnych, a w większym na konsumpcji, ale nie bardzo wiedzą, jak i kiedy to zrobić.

W dużej mierze największe gospodarki i ich przywódcy za bardzo polegają na bankach centralnych i eksporcie. Polityka taniego kredytu i skupowania obligacji jest sposobem na uniknięcie powtórzenia Wielkiego Kryzysu, ale sama w sobie nie rozwiąże chronicznych problemów wzrostu gospodarczego. Tak jak ich jedynym rozwiązaniem nie może być eksport, bo ktoś musi też importować.