Człowiek, który połączył kapitalizm z silną ręką państwa

Lee Kuan Yew był nie tylko ojcem niepodległości Singapuru, ale też stworzył z tego azjatyckiego portu finansową potęgę i opracował model polityczno-gospodarczy, który naśladują teraz Chiny. To dzięki jego polityce Singapur stał się jednym z najzamożniejszych i najbardziej rozwiniętych cywilizacyjnie państw świata. W 2013 r. PKB na głowę (liczony według parytetu siły nabywczej) wynosił tam 79 tys. USD, gdy w Szwajcarii 54 tys. USD, w USA 53 tys. USD, a w Polsce 23 tys. USD. W ostatnim indeksie wolności gospodarczej Fundacji Heritage Singapur zajął drugie miejsce (tuż za Hongkongiem) z wynikiem 89,4 pkt, gdy np. Polska uzyskała w nim 68,6 pkt. Model gospodarczo-społeczny Singapuru zbudowany przez Lee Kuan Yewa jest unikalny na skalę światową, gdyż sporą wolność gospodarczą, niskie podatki i dobry klimat biznesowy łączy on z dużym państwowym interwencjonizmem gospodarczym, bardzo rozbudowanymi programami socjalnymi i niemal faszystowską inżynierią społeczną. Nic dziwnego więc, że śmierć twórcy tego systemu była w wielu zachodnich i azjatyckich mediach wiadomością dnia. Większość polskich mediów ją przemilczała lub poświęcała jej drobne wzmianki, co świadczy jedynie o ich ciasnych horyzontach.