Analizy

#WykresDnia: W USA rośnie bezrobocie długotrwałe

Procent osób pozostających bez pracy przez ponad 27 tygodni jest obecnie najwyższy od 2011 roku.
Foto: Bloomberg
Foto: pbs.twimg.com

Gospodarka USA dodała w marcu 916 000 miejsc pracy, a stopa bezrobocia spadła do 6,0 proc., podało US Bureau of Labor Statistics. Wzrost zatrudnienia obejmował wiele różnych sektorów, z rozrywką i hotelarstwem, edukacją publiczną i prywatną oraz budownictwem na czele. Chociaż stopa bezrobocia znacznie spadła z ostatniego wysokiego poziomu w kwietniu 2020 r., pozostała wyższa o 2,5 punktu procentowego w porównaniu z lutym 2020 r., kiedy rozpoczęła się pandemia. Liczba długotrwale bezrobotnych przez 27 tygodni lub dłużej), wynosząca 4,2 miliona, nieznacznie się zmieniła w ciągu miesiąca, ale wzrosła o 3,1 miliona od lutego 2020 r. W marcu ci długotrwale bezrobotni stanowili 43,4 proc. ogółu bezrobotnych.

Covid-19 zrujnował zatrudnienie w Stanach Zjednoczonych, od tymczasowych urlopów po całkowite zwolnienia. W połowie marca Ofer Sharone - socjolog, profesor University of Massachusetts pisał na łamach Harvard Business Review, że ponad 4 miliony Amerykanów jest bez pracy od sześciu miesięcy lub dłużej, w tym około 1,5 miliona pracowników na stanowiskach umysłowych. - Chociaż ogólna stopa bezrobocia spadła w porównaniu ze szczytem zeszłej wiosny, odsetek bezrobotnych, którzy są długotrwale bezrobotni (LTU), stale rośnie i obecnie wynosi ponad 40 proc., poziom LTU porównywalny z Wielką Recesją, ale poza tym niewidoczny w USA od ponad 60 lat - podkreślał. Oczywiście, przyczyny Wielkiej Recesji i kryzysu zatrudnienia Covid-19 są różne. Ale piętno związane z LTU będzie prawdopodobnie podobne, szczególnie w przypadku pracowników umysłowych i starszych pracowników. Amerykanie chcą wierzyć, że jeśli zrobisz „właściwe" rzeczy - ciężko pracujesz, pójdziesz do dobrej szkoły, dostaniesz pracę w dobrej firmie - twoja kariera nie skończy się nagle. Ale może i dotyczy to milionów. Teraz, gdy Stany Zjednoczone stoją w obliczu kolejnego narastającego kryzysu bezrobocia, oprócz starzenia się społeczeństwa, zrozumienie socjologicznych skutków LTU ma kluczowe znaczenie dla kształtowania reakcji - zarówno dla organizacji, jak i dla osób, które tracą pracę.

Badania Sharone z ostatnich 15 lat, dotyczące bezrobocia wśród amerykańskich pracowników umysłowych pokazują, że błędne rozumienie długotrwałego bezrobocia wśród pracodawców i byłych współpracowników jest jedną z największych barier, z jakimi mogą się spotkać osoby pozostające bez pracy. To powszechne piętno prowadzi do izolacji, sprawia, że ??szukanie pracy zniechęca i osłabia dobre samopoczucie.

Jednak obecna stopa długotrwałego bezrobocia jest niższa niż podczas poprzednich recesji. W 2008 r. rekordowy poziom, prawie 46 proc., wystąpił w drugim kwartale 2010 r. Marcowy wskaźnik jest jednak gorszy niż w najcięższych dniach recesji z 1981 r. Wówczas 26 proc. bezrobotnych pozostawało bez pracy przez 27 tygodni lub dłużej.

Dwie przyczyny długotrwałego bezrobocia to bezrobocie cykliczne i strukturalne. Samo cykliczne bezrobocie jest często spowodowane recesją. Bezrobocie strukturalne występuje wtedy, gdy umiejętności pracowników nie odpowiadają już potrzebom rynku pracy. Trzeci rodzaj bezrobocia, „bezrobocie frykcyjne", odnosi się do tymczasowego bezrobocia, które występuje podczas poszukiwania pracy. Są to zazwyczaj sytuacje krótkoterminowe i nie są uwzględniane w dyskusjach na temat długotrwałego bezrobocia – pisze Kimberly Amadeo, ekspertka w dziedzinie amerykańskiej i światowej gospodarki oraz inwestowania na portalu thebalance.com.

Bycie bezrobotnym od sześciu miesięcy do roku prawie zawsze obciąża finanse osobiste. Badanie przeprowadzone przez Pew Research na temat Wielkiej Recesji wykazało, że recesja dotyka długotrwale bezrobotnych gorzej niż innych, jeśli chodzi o relacje osobiste, plany zawodowe i wiarę w siebie.

Jakie problemy zgłaszali długotrwale bezrobotni?

• Ponad połowa, czyli 56 proc., odnotowała spadek dochodów w porównaniu z 42 proc. krótkoterminowych bezrobotnych (poniżej trzech miesięcy) i 26 proc. osób, które utrzymały pracę.

• Prawie połowa doświadczyła napiętych relacji rodzinnych. To w porównaniu z 39 proc. osób, które nie były tak długo bezrobotne. Czterdzieści trzy procent straciło kontakt z bliskimi przyjaciółmi.

• Prawie 40 proc. straciło szacunek do samego siebie. Prawie jedna czwarta szukała profesjonalnej pomocy z powodu depresji w porównaniu z 10 proc. krótkotrwale bezrobotnych.

• Recesja miała „duży wpływ" na ich zdolność do osiągania celów zawodowych dla 43 proc. z nich. Dotyczy to tylko 28 proc. ich krótkoterminowych rówieśników.

• Ponad 70 proc. twierdzi, że albo zmieniło pracę, albo poważnie rozważało jej zmianę. Dodatkowe 29 proc. zostało zatrudnionych na niepełnym etacie z niższymi wynagrodzeniami i świadczeniami niż ich poprzednia praca.

Powiązane artykuły


REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.