Inflacja nie drgnęła

Wbrew oczekiwaniom analityków, inflacja w grudniu wyniosła 3,6%, czyli tyle samo, ile w październiku. To kolejny argument za obniżką stóp procentowych. Jeszcze jeden dodał wicepremier i minister finansów Marek Belka, który po spotkaniu z przedstawicielami MFW oświadczył, iż nawet oni są zaniepokojeni restrykcyjną polityką pieniężną w Polsce.

W grudniu 2000 r. inflacja wyniosła 8,5%. W ciągu roku udało się więc ją zbić o 5,9 pkt. proc., do 3,6%. Jednak oznacza to równocześnie, iż RPP po raz czwarty nie zrealizowała zakładanego celu inflacyjnego. Według jej planów, miała się ona zmieścić w granicach 6-8%, czyli różnica między celem a rzeczywistą inflacją sięgnęła 2,4 pkt. procentowych.

A stało się tak mimo faktu, że w zeszłym roku doszło do wzrostu deficytu ekonomicznego. Jak poinformował wczoraj NBP w raporcie o inflacji, po trzech kwartałach ubiegłego roku deficyt ekonomiczny wyniósł 19,9 mld zł, czyli 3,8% PKB wobec 2,3% PKB po dziewięciu miesiącach 2000 roku. "Zatem w 2001 r. nastąpiło znaczne rozluźnienie polityki pieniężnej" - napisano w raporcie NBP. Zgodnie z założeniami budżetu na ten rok, na koniec 2001 r. deficyt ekonomiczny powinien wynieść ok. 5% PKB.

- To, iż RPP nie trafiła w tym roku w cel inflacyjny, jest skutkiem taniejącej ropy naftowej, silnego złotego, umiarkowanego wzrostu cen żywności oraz schłodzenia gospodarki, które przyczyniło się do spadku popytu wewnętrznego - powiedziała Katarzyna Zajdel-Kurowska, ekonomistka Banku Handlowego.

- Powodów, dla których RPP nie trafiła w cel, było kilka - jednym z nich jest to, że był on wyższy, niż wynikałoby to z przyjętej wcześniej ścieżki dezinflacji - uważa Krzysztof Rybiński, główny ekonomista BZ WBK. - RPP przestraszyła się wcześniej szoków podażowych, a w zeszłym roku ich nie było. Fakt, iż żywność i paliwa taniały, to kolejny powód przestrzelenia celu przez Radę. Wreszcie nikt nie przewidywał, że złoty będzie tak silny, jak to miało miejsce w 2001 r.

Zdaniem ekonomistów, RPP ma spore szanse, aby wreszcie trafić w cel w tym roku. Analitycy Banku Handlowego spodziewają się, iż inflacja na koniec 2002 r. wyniesie 5%, a specjaliści z Pekao SA przewidują, iż będzie to 5,3%.

Jednak fakt, że inflacja na koniec ubiegłego roku była sporo niższa od założonej przez RPP, ma swoje dobre strony. Przede wszystkim przybliża obniżkę stóp procentowych. K. Zajdel--Kurowska spodziewa się, iż na najbliższym posiedzeniu, które odbędzie się 29-30 stycznia, RPP zredukuje stopy procentowe o 150 pkt. bazowych. Iwona Pugacewicz-Kowalska, ekonomistka Pekao SA, oczekuje, iż o 150 pkt. zostanie obniżona stopa interwencyjna, a stopa lombardowa (która od początku 1999 r. jest stale wyższa od tej pierwszej o 400 pkt.) spadnie o 250 pkt. bazowych.

Mniejsze wrażenie zrobiły dane o inflacji na Krzysztofie Rybińskim. - Dla mnie o wiele istotniejsze od wskaźnika wzrostu cen są dane o zatrudnieniu - powiedział. - W grudniu spadło ono o 1,5% wobec listopada, podczas gdy spodziewaliśmy się, iż będzie niższe o 1%. Tak złego grudnia nie było od pięciu lat. Także dane o płacach w grudniu są słabsze, niż oczekiwaliśmy. Dlatego przesuwamy naszą prognozę obniżki stóp procentowych z przełomu I i II kwartału na luty.

Na redukcję stóp procentowych od dłuższego czasu naciska rząd. Wczoraj, wg wicepremiera i ministra finansów Marka Belki, znalazł on nieoczekiwanego sojusznika na terenie USA. Spotkał się tam z przedstawicielami Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

- Wyrazili oni głębokie zaniepokojenie restrykcyjną polityką monetarną polskiego banku centralnego - stwierdził wicepremier Belka po spotkaniu. Dodał, iż złoty powinien stracić na wartości tak, aby dolar kosztował 4,25 zł. Wczoraj na fixingu za dolara płacono 4,0351 zł.