Złoty słabszy

Bardzo ciekawy, obfitujący w wydarzenia tydzień złoty kończył ze stratą. W tym tygodniu może osłabić się jeszcze bardziej. Wspólnej walucie udało się powrócić na poziom powyżej 0,86. Pozostaje pytanie, na jak długo?

Rano za dolara płacono 4,17 zł, za euro 3,58 zł, odpowiadało to 10,5% powyżej parytetu. Następne godziny to okres stosunkowo nieznacznych zmian wartości, w sumie jednak złoty trochę zyskał i o 14.00 byliśmy na 10,7%, przy poziomach 4,15 i 3,58. Koniec dnia to jednak wyraźna przewaga podaży. Stąd kursy zamknięcia 4,183 i 3,606, czyli 10,00%.

Przed publikacją danych o rachunku obrotów bieżących pisałem, że bardzo ważne będzie saldo niesklasyfikowanych obrotów bieżących. No i w czwartek okazało się, że rzeczywiście było. NBP nie uwzględnił jednak dodatkowych przepływów, związanych z "kantorową" wymianą wychodzących z obiegu walut krajów strefy euro. Szkoda tylko, że dowiedzieliśmy się o tym dopiero po publikacji danych...

W tym tygodniu dowiemy się, o ile zmieniły się ceny żywności w styczniu. Nikt nie spodziewa się jednak złych informacji, czyli wzrostu większego, niż o 0,4%-0,5%. W takiej sytuacji styczniowa inflacja nie powinna znacząco zmienić się w stosunku do grudniowej. Ale to dopiero w piątek.

W poniedziałek ministerstwo finansów poinformuje, ile obligacji zaoferuje na środowej aukcji. Chodzi oczywiście o papiery dwu- i pięcioletnie. Jeśli podaż będzie porównywalna z tą sprzed miesiąca, czyli w okolicach 4,5-5 mld zł, a to jest dość prawdopodobne, nie ma raczej co liczyć na wzrosty cen.

Wspólna waluta bardzo wyraźnie straciła podczas handlu w USA i na dalekim wschodzie. Powodem były przede wszystkim czwartkowe dobre dane o gospodarce amerykańskiej (wyraźny wzrost wskaźnika Chicago Purchasing Managers Index). Notowania w Europie zaczęliśmy z poziomu 0,858. Potem euro powoli, ale systematycznie odrabiało straty. Około 15.00 dotarliśmy do 0,864. Kończyliśmy na 0,8615.

Inflacja w strefie euro wyniosła w styczniu 2,5% rok do roku. to dokładnie tyle, ile oczekiwano, nie było więc silnej reakcji. Również dane o rynku pracy w USA nie doprowadziły do jakichś większych zmian. Stopa bezrobocia spadła do 5,6%, poprzednio mieliśmy 5,8%. Wyniki były lepsze od średniej prognoz, analitycy spodziewali się bowiem wzrostu do 5,9%, jednocześnie jednak spadła liczba miejsc pracy w sektorach pozarolniczych. Rozczarowały natomiast amerykańskie wskaźniki optymizmu. ISM (czyli dawny NAPM) wzrósł co prawda do 49,9 punktu z 48,2 punktu, nie osiągnął jednak granicy 50 punktów (analitycy sądzili, że uda się do niej dotrzeć), która rozdziela okresy wzrostu i spadku aktywności gospodarczej. Jeszcze gorzej wypadł University of Michigan Confidence, który spadł do poziomu 93 punktów. Oczekiwano stabilizacji na poziomie 94,2 punktu. Informacje o wskaźnikach optymizmu przyhamowały spadek wartości wspólnej waluty, jaki zaczęliśmy obserwować pod koniec notowań w Europie.